resucitando?
esperto noutro cuarto.
abro os ollos.
non vexo nada aínda.
todo mudou.
(sen ideas aínda. renovando o vestiario, prescindindo de roupas vellas. espida, completamente espida)
02 Março, 2009
08 Agosto, 2008
sen ideas.
dende hai xa tempo que non teñen sentido estas tolerías.
o tempo vai pasando irremediablemente e non deixa espacio para as verbas.
pode ser que a evolución persoal deixara atrás á forma.
de todos os xeitos é moi posible que todo fose mentira.
é verdade que foi mentira.
o primeiro impulso é borralo todo. desfacerse da personalidade virtual.
o segundo é despedirse mostrando todo. espirse definitivamente.
mais non hai despedida, nin hai morte súbita.
por se algunha vez chega a ser mentira que foi verdade.
vou para o monte. onde ninguén me ve, onde ninguén me escoita, onde de verdade podo ser libre.
a tola do monte non existe, foi só unha invención.
23 Julho, 2008
máis manifestos.
saíron como resposta ao manifesto por unha língua común outros tres manifestos. o manifesto de federación de asociacións de escritores "galeusca", ao que se pode unir calquera. o manifesto a favor do plurilingüismo. e o da mesa pola normalización lingüística, ao que tamén se pode adherir o que queira.
non podo facer outra cousa que subscribir os tres manifestos.
09 Julho, 2008
lingua común
para deixar o tema poño aquí o que leo en brétemas.
bragado no faro de vigo.
post de escolar.
josep ramoneda en el país.
04 Julho, 2008
manifesto pola lingua común
hoxe mesmo en el pais, antón reixa escribe o seguinte manifesto:
1. A lingua galega é común e oficial no territorio de Galicia.
2. Todos os cidadánas que o desexen deben ser educados en galego. En calquera caso debe quedar garantido para todos os alumnos o coñecemento final da lingua galega.
3. En Galicia calquera cidadán ten dereito a ser atendido institucionalmente en galego. En locais e negocios públicos a relación en galego ou en castelán, ou en ambas as linguas será discrecional.
4. A rotulación dos edificios públicos e das vías públicas e mais as comunicacións administrativas é recomedable que sexa bilingüe pero, en todo caso, nunca poderán expresarse unicamente en castelán.
5. Os representantes políticos galegos utilizarán habitualmente o galego nas súas funcións institucionais, o mesmo en Galicia como fóra, agás en ocasións características.
coincido plenamente na retranca deste artigo-manifesto.
1. A lingua galega é común e oficial no territorio de Galicia.
2. Todos os cidadánas que o desexen deben ser educados en galego. En calquera caso debe quedar garantido para todos os alumnos o coñecemento final da lingua galega.
3. En Galicia calquera cidadán ten dereito a ser atendido institucionalmente en galego. En locais e negocios públicos a relación en galego ou en castelán, ou en ambas as linguas será discrecional.
4. A rotulación dos edificios públicos e das vías públicas e mais as comunicacións administrativas é recomedable que sexa bilingüe pero, en todo caso, nunca poderán expresarse unicamente en castelán.
5. Os representantes políticos galegos utilizarán habitualmente o galego nas súas funcións institucionais, o mesmo en Galicia como fóra, agás en ocasións características.
coincido plenamente na retranca deste artigo-manifesto.
03 Julho, 2008
manifesto pola lingua común
acaban de publicar un manifesto por unha lingua común que di así:
Manifiesto por la lengua común
Desde hace algunos años hay crecientes razones para preocuparse en nuestro país por la situación institucional de la lengua castellana, la única lengua juntamente oficial y común de todos los ciudadanos españoles. Desde luego, no se trata de una desazón meramente cultural –nuestro idioma goza de una pujanza envidiable y creciente en el mundo entero, sólo superada por el chino y el inglés- sino de una inquietud estrictamente política: se refiere a su papel como lengua principal de comunicación democrática en este país, así como de los derechos educativos y cívicos de quienes la tienen como lengua materna o la eligen con todo derecho como vehículo preferente de expresión, comprensión y comunicación.
Como punto de partida, establezcamos una serie de premisas:
1) Todas las lenguas oficiales en el Estado son igualmente españolas y merecedoras de protección institucional como patrimonio compartido, pero sólo una de ellas es común a todos, oficial en todo el territorio nacional y por tanto sólo una de ellas –el castellano- goza del deber constitucional de ser conocida y de la presunción consecuente de que todos la conocen. Es decir, hay una asimetría entre las lenguas españolas oficiales, lo cual no implica injusticia (?) de ningún tipo porque en España hay diversas realidades culturales pero sólo una de ellas es universalmente oficial en nuestro Estado democrático. Y contar con una lengua política común es una enorme riqueza para la democracia, aún más si se trata de una lengua de tanto arraigo histórico en todo el país y de tanta vigencia en el mundo entero como el castellano.
2) Son los ciudadanos quienes tienen derechos lingüisticos, no los territorios ni mucho menos las lenguas mismas. O sea: los ciudadanos que hablan cualquiera de las lenguas co-oficiales tienen derecho a recibir educación y ser atendidos por la administración en ella, pero las lenguas no tienen el derecho de conseguir coactivamente hablantes ni a imponerse como prioritarias en educación, información, rotulación, instituciones, etc… en detrimento del castellano (y mucho menos se puede llamar a semejante atropello “normalización lingüística”).
3) En las comunidades bilingües es un deseo encomiable aspirar a que todos los ciudadanos lleguen a conocer bien la lengua co-oficial, junto a la obligación de conocer la común del país (que también es la común dentro de esa comunidad, no lo olvidemos). Pero tal aspiración puede ser solamente estimulada, no impuesta. Es lógico suponer que siempre habrá muchos ciudadanos que prefieran desarrollar su vida cotidiana y profesional en castellano, conociendo sólo de la lengua autonómica lo suficiente para convivir cortésmente con los demás y disfrutar en lo posible de las manifestaciones culturales en ella. Que ciertas autoridades autonómicas anhelen como ideal lograr un máximo techo competencial bilingüe no justifica decretar la lengua autonómica como vehículo exclusivo ni primordial de educación o de relaciones con la administración pública. Conviene recordar que este tipo de imposiciones abusivas daña especialmente las posibilidades laborales o sociales de los más desfavorecidos, recortando sus alternativas y su movilidad.
4) Ciertamente, el artículo tercero, apartado 3, de la Constitución establece que “las distintas modalidades lingüísticas de España son un patrimonio cultural que será objeto de especial respeto y protección”. Nada cabe objetar a esta disposición tan generosa como justa, proclamada para acabar con las prohibiciones y restricciones que padecían esas lenguas. Cumplido sobradamente hoy tal objetivo, sería un fraude constitucional y una auténtica felonía utilizar tal artículo para justificar la discriminación, marginación o minusvaloración de los ciudadanos monolingües en castellano en alguna de las formas antes indicadas.
Por consiguiente los abajo firmantes solicitamos del Parlamento español una normativa legal del rango adecuado (que en su caso puede exigir una modificación constitucional y de algunos estatutos autonómicos) para fijar inequívocamente los siguientes puntos:
1) La lengua castellana es común y oficial a todo el territorio nacional, siendo la única cuya comprensión puede serle supuesta a cualquier efecto a todos los ciudadanos españoles.
2) Todos los ciudadanos que lo deseen tienen derecho a ser educados en lengua castellana, sea cual fuere su lengua materna. Las lenguas cooficiales autonómicas deben figurar en los planes de estudio de sus respectivas comunidades en diversos grados de oferta, pero nunca como lengua vehicular exclusiva. En cualquier caso, siempre debe quedar garantizado a todos los alumnos el conocimiento final de la lengua común.
3) En las autonomías bilingües, cualquier ciudadano español tiene derecho a ser atendido institucionalmente en las dos lenguas oficiales. Lo cual implica que en los centros oficiales habrá siempre personal capacitado para ello, no que todo funcionario deba tener tal capacitación. En locales y negocios públicos no oficiales, la relación con la clientela en una o ambas lenguas será discrecional.
4) La rotulación de los edificios oficiales y de las vías públicas, las comunicaciones administrativas, la información a la ciudadanía, etc…en dichas comunidades (o en sus zonas calificadas de bilingües) es recomendable que sean bilingües pero en todo caso nunca podrán expresarse únicamente en la lengua autonómica.
5) Los representantes políticos, tanto de la administración central como de las autonómicas, utilizarán habitualmente en sus funciones institucionales de alcance estatal la lengua castellana lo mismo dentro de España que en el extranjero, salvo en determinadas ocasiones características. En los parlamentos autonómicos bilingües podrán emplear indistintamente, como es natural, cualquiera de las dos lenguas oficiales.
Firmas (orden alfabético): Mario Vargas Llosa, José Antonio de la Marina, Aurelio Arteta, Félix de Azúa, Albert Boadella, Carlos Castilla del Pino, Luis Alberto de Cuenca, Arcadi Espada, Alberto González Troyano, Antonio Lastra, Carmen Iglesias, Carlos Martínez Gorriarán, Jose Luis Pardo, Alvaro Pombo, Ramón Rodríguez, Jose Mª Ruiz Soroa, Fernando Savater.
Manifiesto por la lengua común
Desde hace algunos años hay crecientes razones para preocuparse en nuestro país por la situación institucional de la lengua castellana, la única lengua juntamente oficial y común de todos los ciudadanos españoles. Desde luego, no se trata de una desazón meramente cultural –nuestro idioma goza de una pujanza envidiable y creciente en el mundo entero, sólo superada por el chino y el inglés- sino de una inquietud estrictamente política: se refiere a su papel como lengua principal de comunicación democrática en este país, así como de los derechos educativos y cívicos de quienes la tienen como lengua materna o la eligen con todo derecho como vehículo preferente de expresión, comprensión y comunicación.
Como punto de partida, establezcamos una serie de premisas:
1) Todas las lenguas oficiales en el Estado son igualmente españolas y merecedoras de protección institucional como patrimonio compartido, pero sólo una de ellas es común a todos, oficial en todo el territorio nacional y por tanto sólo una de ellas –el castellano- goza del deber constitucional de ser conocida y de la presunción consecuente de que todos la conocen. Es decir, hay una asimetría entre las lenguas españolas oficiales, lo cual no implica injusticia (?) de ningún tipo porque en España hay diversas realidades culturales pero sólo una de ellas es universalmente oficial en nuestro Estado democrático. Y contar con una lengua política común es una enorme riqueza para la democracia, aún más si se trata de una lengua de tanto arraigo histórico en todo el país y de tanta vigencia en el mundo entero como el castellano.
2) Son los ciudadanos quienes tienen derechos lingüisticos, no los territorios ni mucho menos las lenguas mismas. O sea: los ciudadanos que hablan cualquiera de las lenguas co-oficiales tienen derecho a recibir educación y ser atendidos por la administración en ella, pero las lenguas no tienen el derecho de conseguir coactivamente hablantes ni a imponerse como prioritarias en educación, información, rotulación, instituciones, etc… en detrimento del castellano (y mucho menos se puede llamar a semejante atropello “normalización lingüística”).
3) En las comunidades bilingües es un deseo encomiable aspirar a que todos los ciudadanos lleguen a conocer bien la lengua co-oficial, junto a la obligación de conocer la común del país (que también es la común dentro de esa comunidad, no lo olvidemos). Pero tal aspiración puede ser solamente estimulada, no impuesta. Es lógico suponer que siempre habrá muchos ciudadanos que prefieran desarrollar su vida cotidiana y profesional en castellano, conociendo sólo de la lengua autonómica lo suficiente para convivir cortésmente con los demás y disfrutar en lo posible de las manifestaciones culturales en ella. Que ciertas autoridades autonómicas anhelen como ideal lograr un máximo techo competencial bilingüe no justifica decretar la lengua autonómica como vehículo exclusivo ni primordial de educación o de relaciones con la administración pública. Conviene recordar que este tipo de imposiciones abusivas daña especialmente las posibilidades laborales o sociales de los más desfavorecidos, recortando sus alternativas y su movilidad.
4) Ciertamente, el artículo tercero, apartado 3, de la Constitución establece que “las distintas modalidades lingüísticas de España son un patrimonio cultural que será objeto de especial respeto y protección”. Nada cabe objetar a esta disposición tan generosa como justa, proclamada para acabar con las prohibiciones y restricciones que padecían esas lenguas. Cumplido sobradamente hoy tal objetivo, sería un fraude constitucional y una auténtica felonía utilizar tal artículo para justificar la discriminación, marginación o minusvaloración de los ciudadanos monolingües en castellano en alguna de las formas antes indicadas.
Por consiguiente los abajo firmantes solicitamos del Parlamento español una normativa legal del rango adecuado (que en su caso puede exigir una modificación constitucional y de algunos estatutos autonómicos) para fijar inequívocamente los siguientes puntos:
1) La lengua castellana es común y oficial a todo el territorio nacional, siendo la única cuya comprensión puede serle supuesta a cualquier efecto a todos los ciudadanos españoles.
2) Todos los ciudadanos que lo deseen tienen derecho a ser educados en lengua castellana, sea cual fuere su lengua materna. Las lenguas cooficiales autonómicas deben figurar en los planes de estudio de sus respectivas comunidades en diversos grados de oferta, pero nunca como lengua vehicular exclusiva. En cualquier caso, siempre debe quedar garantizado a todos los alumnos el conocimiento final de la lengua común.
3) En las autonomías bilingües, cualquier ciudadano español tiene derecho a ser atendido institucionalmente en las dos lenguas oficiales. Lo cual implica que en los centros oficiales habrá siempre personal capacitado para ello, no que todo funcionario deba tener tal capacitación. En locales y negocios públicos no oficiales, la relación con la clientela en una o ambas lenguas será discrecional.
4) La rotulación de los edificios oficiales y de las vías públicas, las comunicaciones administrativas, la información a la ciudadanía, etc…en dichas comunidades (o en sus zonas calificadas de bilingües) es recomendable que sean bilingües pero en todo caso nunca podrán expresarse únicamente en la lengua autonómica.
5) Los representantes políticos, tanto de la administración central como de las autonómicas, utilizarán habitualmente en sus funciones institucionales de alcance estatal la lengua castellana lo mismo dentro de España que en el extranjero, salvo en determinadas ocasiones características. En los parlamentos autonómicos bilingües podrán emplear indistintamente, como es natural, cualquiera de las dos lenguas oficiales.
Firmas (orden alfabético): Mario Vargas Llosa, José Antonio de la Marina, Aurelio Arteta, Félix de Azúa, Albert Boadella, Carlos Castilla del Pino, Luis Alberto de Cuenca, Arcadi Espada, Alberto González Troyano, Antonio Lastra, Carmen Iglesias, Carlos Martínez Gorriarán, Jose Luis Pardo, Alvaro Pombo, Ramón Rodríguez, Jose Mª Ruiz Soroa, Fernando Savater.
hai cousas deste manifesto coas que podería estar dacordo, e outras non.
o español goza dunha puxanza envidiable... isto é correcto e síntome feliz por este feito. pero non é común só a todos os 'españoles', tamén o é para outra moita xente que non ten nin sequera que saber onde está españa.
todas as linguas do estado son igualmente españolas e merecedoras de protección institucional como patrimonio compartido... totalmente dacordo.
..., pero só unha delas é común a todos, oficial en todo o territorio nacional e polo tanto só unha delas -o castelán- goza do deber constitucional de ser coñecida e da presunción consecuente de que todos a coñecen... non o entendo. só unha ten o deber constitucional de ser coñecida? se todas son igualmente españolas porque non teñen todas os mesmos dereitos e deberes? e non será que se está plantexando que todos somos iguais pero uns somos máis iguais que outros?
contar cunha lingua política común é unha enorme riqueza para a democracia, aínda máis se se trata dunha lingua de tanto arraigo histórico en todo o país e de tanta vixencia no mundo enteiro como o castelán... e contar con varios idiomas non é unha riqueza tanto cultural como política? non é unha riqueza política poder comunicarse con todo o mundo luso?
faiseme difícil seguir con este exercicio. no manifesto fálase de que as persoas teñen o dereito a ser atendidas nas institucións na lingua que prefiran. este dereito non se cumple no meu caso. é moi difícil que me atendan en galego. tamén din que os funcionarios non teñen que saber a lingua que eu emprego, ou sexa, que nin sequera teñen que entenderme?
certamente, o artículo terceiro, apartado 3, da constitución establece que "as distintas modalidades lingüísticas de españa son un patrimonio cultural que será obxecto de especial respeto e protección"... pois isto é o que me gustaría a min. se a constitución española establece que todas as linguas deben ser obxecto de especial respeto e protección, por que non o fai? por que só hai que protexer o castelán? por que deixa en mans de cada comunidade o que teña que facer para protexela en cada lugar? por que non fai da diversidade de linguas unha riqueza cultural de todo o pais? por que se utiliza como confrontación entre territorios e non se promove como un orgullo cultural e político (xa que o enfocan dende o político) de maneira que todos os españois coñezan toda a diversidade que se dá no seu país? por que non se utiliza para unir?
a lingua castelán é común e oficial en todo o territorio nacional, sendo a única cuxa comprensión pode serlle suposta a calquera efecto a todos os cidadáns españois... isto é unha obviedade, e xa ocorre. sen embargo non hai que suporlle que todos os galegos comprendan o galego? non hai que supor que calquera institución en galicia comprenda o galego?
quixera que me dixeran dunha sóa persoa en españa que non entenda o castelán. iso significaría que non le, non ve a televisión, non se relaciona con ninguén... e xa sería outro problema, sería un problema social desa persoa.
é curioso como fan o mesmo que critican. non queren que a lingua sexa utilizado como algo político e de confrontación e póñense exactamente no lugar contrario.
o meu punto de vista é facer de todas as linguas de españa un ben cultural común a todos os españois. é unha riqueza de españa que se nega sistematicamente.
un 'verdadeiro' español debería coñecer todos os idiomas españois. iso é o que se debería perseguir.
no fondo é algo que xa recoñecen, cando falan de castelán como idioma común, e cando din que todas as linguas son igualmente españolas. mais despois poñen por riba unha soa.
eu non estou en contra do castelán, do español, non, gústame moito. tamén me gusta o galego (e o portugués, e o francés, e o inglés...) e sendo oficial o galego en galicia, non se cumplen os meus dereitos como galegofalante. neste senso asociacións como galicia bilingüe e este manifesto non podo consideralas máis que un insulto.
18 Junho, 2008
21 Maio, 2008
apnea
un pequeno libriño chega ás miñas mans. é apnea, de roberto salgueiro, unha desas obras que se quedan revoloteando durante moito tempo na cabeza, no pensamento. chea de poesía e dun gusto que se paladea sen saber moi ben por que.
apnea. editorial baía edicións.
ten como dedicatoria: para todos aqueles que compartiron a emoción de poñer en pé esta obra, e a todos aqueles que compartiron a emoción de vela nos teatros.
o reparto aparece como:
home que salta a comba
bailarina
boneca do xviii francés, preciosa e esbranquecida
home do xix, con paraugas aberto
pai
o título interior é: apnea, traxedia contemporánea para cinco intérpretes. libreto coreográfico nº1.
en apenas 50 pequenas páxinas desenrólase unha preciosa poética e imaxinativa traxedia, coa guerra como fondo. pódense adiviñar a guerra civil e a mundial, pero quédase a idea de que pode ser calquera guerra inútil e inhumana. unha búsqueda da memoria para que non se repita o pasado infame.
unha grande, moi grande obra de teatro, precisamente porque non se pode falar dela. hai que lela, que ir vela, hai representala, interpretala.
quedo prendada desta apnea.
chama a atención o título por sonoro, e chama a atención que sexa unha 'traxedia contemporánea para cinco intérpretes' cando son seis as personaxes. será que un é unha moneca? será que un está morto? será que un non existe? por que?
por que? esa é a gran pregunta sen resposta de onde xorde o teatro.
_____
descubro outra apnea. un poema dramático con cinco acotacións. é anterior o poema ao teatro. por iso a obra de teatro é tan poética.
16 Maio, 2008
blogues pola lingua
cheguei tarde a esta iniciativa. podería aparecer no apartado de blogues promotores, mais non lin o correo a tempo. de todas maneiras é como se estivese.
05 Maio, 2008
traducción.
hoxe atopei, non sei como, unha traducción dun texto deixado aquí. deixoume moi sorprendida atoparme con esta cita.
recollo e contesto pondo a imaxe que escolleu para ilustrar o texto.
a traducción é dun día impaciente.
(en realidade quixen porlle un comentario, mais non teño nin conta en fotolog nin en flickr... e pregúntome, chegaralle esta resposta?)
25 Abril, 2008
21 Abril, 2008
02 Abril, 2008
ii premio diario cultural de teatro radiofónico.
pois pasouseme por completo a edición deste ano do premio de teatro radiofónico. nin souben da convocatoria, nin escoitei ningunha obra, nin votei, nin nada de nada. debe ser que ando desconectada da internet, da radio, do mundo...
e xa hai gañadores: o mal da vaca, de begoña garcía, gañou o premio do xurado e saltimbanqui, de lois pérez, gañou o premio do público.
os outros dous finalistas foron ola silvia, estás aí?, de fátima rodríguez, e último capítulo, de roi vidal.
pódense escoitar todos na páxina da radio galega.
haberá que escoitalos agora e tratar de mercar o libro que editará xerais. cousa que me parece ben complicada porque aínda ando procurando o do ano pasado. para que se edita un libro se despois non se vende?
tal vez me quede con esta faceta teatreira. só. non sei. será o momento de recuperar o gusto pola lectura teatral.
ultimamente non me aparecen ideas para escribir neste blog. quizáis deixara de ter sentido para min pousar palabras na internet... quizáis...
12 Março, 2008
10 Março, 2008
sinxelas contas numéricas.
non ando eu moi faladora ultimamente.
e sigo sen estalo. só unhas contas para aclarar como é a lei electoral.
P.S.O.E. 11.064.524 votos 43,64% 169 escanos
P.P. 10.169.973 votos 40,11% 153 escanos
CiU 774.317 votos 3,05% 11 escanos
EAJ-PNV 303.246 votos 1,20% 6 escanos
ERC 296.473 votos 1,17% 3 escanos
I.U. 963.040 votos 3,80% 2 escanos
B.N.G. 209.042 votos 0,82% 2 escanos
CC-PNC 164.255 votos 0,65% 2 escanos
UPyD 303.535 votos 1,20% 1 escanos
NA-BAI 62.073 votos 0,24% 1 escanos
entón calculo cantos votos son necesarios para obter un escano:
P.S.O.E 11.064.524/169 = 65.470,56
P.P. 10.169.973/153 = 66.470,41
CiU 774.317/11 = 70.390,45
EAJ-PNV 303.246/6 = 50.541
ERC 296.473/3 = 98.824,33
I.U. 963.040/2 = 481.520
B.N.G. 209.042/2 = 104.521
CC-PNC 164.255/2 = 82.127,5
UPyD 303.535/1 = 303.535
NA-BAI 62.073/1 = 62.073
e tamén calculo cantos escanos debera ter cada partido en función da porcentaxe de votos que obtivo. en total son 350 escanos.
P.S.O.E 43,64% de 350 = 152 (,74)
P.P. 40,11% de 350 = 140 (,39)
CiU 3,05% de 350 = 10 (,68)
EAJ-PNV 1,20% de 350 = 4 (,2)
ERC 1,17% de 350 = 4 (,1)
I.U. 3,80% de 350 = 13 (,3)
B.N.G. 0,82% de 350 = 2 (,87)
CC-PNC 0,65% de 350 = 2 (,28)
UPyD 1,20% de 350 = 4 (,2)
NA-BAI 0,24% de 350 = 0 (,84)
quen se beneficia da lei electoral?
aínda así quedarían 19 escaños por repartir. aínda que se repartisen, beneficiando ao bipartidismo e aos dous partidos que claramente teñen un apoio maioritario sumando un 83,75% de todo o electorado, o reparto actual aínda os beneficia máis.
entendo que IU, ou incluso UPyD, estean molestas coa lei electoral. non entendo que ninguén do PP ou do PSOE se queixe da lei electoral.
07 Fevereiro, 2008
16 Janeiro, 2008
09 Janeiro, 2008
debate en internet
chégame ao correo a iniciativa de 20minutos reclamando un debate entre zapatero e rajoy aberto e a través de internet.
as preguntas serían formuladas por todos aqueles que se unan á proposta. eu xa enviei o meu correo.
xa aparece nos comentarios da propia noticia de 20minutos, pero gustaríame resaltar que non sei por que non se fai esta proposta con todos os partidos políticos en xogo. así llo fixen saber tamén no correo que lles enviei.
non é un sistema bipartidista. non o é. os medios de comunicación empéñanse en perpetuar a mentira incluso con propostas moi abertas e supostamente libres.
hai que apuntar tamén que a asociación de prensa de madrid xa fixo esta proposta.
10/01/2007: apuntarse a iniciativas tal e como veñen ten o problema de poder trabucarse. e non é que non queira participar, agora que estou dentro tratarei de reivincar un debate como é debido.
hai xente que non está dacordo con esta iniciativa, ou teñen críticas, ou condición para que sexa de verdade democrático e libre.
ide ler o que din outras persoas:
http://www.versvs.net/anotacion/esto-no-es-un-debate-en-red
http://www.rosajc.com/2008/01/10/¿un-debate-en-internet/
http://periodistas21.blogspot.com/2008/01/llega-la-hora-del-debate-electoral-en.html
neste sentido apoio e suscribo todas as propostas de juan varela para un debate electoral aberto.
as preguntas serían formuladas por todos aqueles que se unan á proposta. eu xa enviei o meu correo.
xa aparece nos comentarios da propia noticia de 20minutos, pero gustaríame resaltar que non sei por que non se fai esta proposta con todos os partidos políticos en xogo. así llo fixen saber tamén no correo que lles enviei.
non é un sistema bipartidista. non o é. os medios de comunicación empéñanse en perpetuar a mentira incluso con propostas moi abertas e supostamente libres.
hai que apuntar tamén que a asociación de prensa de madrid xa fixo esta proposta.
10/01/2007: apuntarse a iniciativas tal e como veñen ten o problema de poder trabucarse. e non é que non queira participar, agora que estou dentro tratarei de reivincar un debate como é debido.
hai xente que non está dacordo con esta iniciativa, ou teñen críticas, ou condición para que sexa de verdade democrático e libre.
ide ler o que din outras persoas:
http://www.versvs.net/anotacion/esto-no-es-un-debate-en-red
http://www.rosajc.com/2008/01/10/¿un-debate-en-internet/
http://periodistas21.blogspot.com/2008/01/llega-la-hora-del-debate-electoral-en.html
neste sentido apoio e suscribo todas as propostas de juan varela para un debate electoral aberto.
08 Janeiro, 2008
predicción.
a miña predicción: o pp vai gañar as eleccións.
e aínda que isto non significa que poderá gobernar, será moi raro que non o faga. os apoios sempre foron para o máis votado.
aínda que o pp muda o discurso. antes dicía que tería que gobernar o partido máis votado. agora di que o que consiga máis deputados. parece ser que existe a posibilidade de ter menos votos e máis deputados, gracias á lei d´hont que ninguén cambiará porque beneficia precisamente a quen ten a posibilidade de cambiala.
e muda o discurso tamén con respecto a toda a lexislatura. tocoulles a lotería coa custa de xaneiro. non contaban co repunte dos precios, non souberon predecir este "fallo" económico, pois estarían dende hai meses dando a matraca coa economía. non deben ser moito mellores que o psoe neste sentido, aínda que estea "pre"establecido que a dereita administra mellor os cartos (mostra de facer verdade unha frase a base de repetir e repetir).
e digo que gañarán as eleccións porque á xente sabe o que lle importa. e aínda que o terrorismo é unha preocupación, éo moito máis o peto de cada un. o pp non contaba con este golpe de sorte, mais está claro que o rentabilizarán.
terrorismo, 11-m, manifestación pola familia, en contra dos homosexuais, en fin, en contra de todas as medidas sociais do goberno do psoe. mais resulta irónico que non contemplan no seu programa ningunha modificación de todo o que levan criticado (aínda que xa se verá cando fagan o seu programa electoral. e xa se comprobará se chegan ao goberno).
resultan hipócritas. moi hipócritas.
non é que me preocupe demasiado, porque a alternativa, o psoe, tampouco parece que sexan demasiado espabilados.
así están as cousas. gañará un partido que non terá a maioría dos votos, pero será o que consiga a victoria. ou sexa, o poder. onde se supón que tería que haber un sistema mulpartidista só hai bipartidismo. unha falta de respeto para o resto de partidos políticos, que non contan, que non cortan bacallau ningún. só gañará un de dous.
o único que me gusta é que ningún ten previsto conseguir ningunha maioría absoluta, e que podería darse o caso, por primeira vez, no que non goberne o máis votado... aínda que o dubido, xa digo.
o único que me pesa é que sexa contaxioso e sexa un empurrón para que o pp consiga de novo o poder absoluto na xunta de galicia. que non é que me guste este bigoberno actual, máis non soportaría a fachenda de núñez feijoo e compañía.
por outro lado está a suposta crítica de el pais, a ser, o grupo prisa en definitiva, ao goberno de zapatero. non é máis que unha campaña de márketing dunha empresa privada. o grupo prisa obtén máis beneficios co psoe na oposición. vende máis. ao mellor estaría ben que gañase o pp, igual lle resta audiencia a losantos. igual 'federico' ten que cambiar a estratexia e criticar aos criticóns.
a verdade, a verdade... é que non me surprendería nada.
neste mundo desinformado por tanta información todo é posible.
05 Dezembro, 2007
03 Dezembro, 2007
pensamentos...
non entendo moi ben o do eixo. déronlle unha tunda a uns policias. pois terán que responder polas súas accións. parece que se está pedindo igualdade de trato, pois non se condenou a outros policias por outra tunda. e non será que haberá que pedir igualdade de trato pedindo que os policias vaian á cadea? ou estou moi perdida ou o mundo volveuse tolo.
(nota do 5-12-2007: como realmente andaba perdida púxenme a procurar información. no blog dos tres do eixo, pódese ter información dabondo. tamén hai un seguimento informativo de todo o proceso. haberá, pois, que ler todo para ter unha boa opinión.)
para levar a contraria: paréceme que a cidade da cultura é un grande proxecto. paréceme que é moi interesante. máis ben pareceríamo se tivese contido. pero todo é porllo. penso que non debe ser difícil porlle contido nunha terra onde hai tantas cousas por facer. de nada vale criticar por criticar por ser unha idea dos denostados populares, unha ilusión do que quixo pasar a historia como fraga o grande. o proxecto é criticable, pero non escoitei por ningún sitio o feito de que sexa pensado para compostela. de verdade necesita compostela este proxecto? para que? para que veñan máis turistas? non ten suficiente tirón turístico xa? necesítao galicia? pode ser. pero por que en compostela? non é máis que unha visión centralista. igual que se lle criticaría a madrid. por outro lado está lapidando o presuposto de cultura. pero por que? porque se chama cidade da cultura? e mentras tanto, crítica vai, crítica ven, e os millón vanse.
di o pp que lles está ben ao goberno bipartito porque sementaron a protesta ciudadana cando foi o do prestige. e claro que lles está ben. o pp non fai outra cousa que demostrar como quere á xente: obediente e asoballada. hai moitas cousas que non me gustan deste bigoberno, no que cada un vai por libre. mais está moi ben que vexan que non era todo chegar e bicar ao santo. é realmente máis difícil. a xente tamén é máis crítica agora. aí é onde están os raios de optimismo que logro ver ao fin do túnel. non é que os políticos sexan mellores, é que nós, como ciudadanía, somos máis esixentes. espero que dure e que madure.
a monarquía ten sentido? parece que andan nerviosos. souberon sempre moi ben onde están situados. reinará felipe? espero que non. espero máis erros verborreicos do rei. graciñas. moitas gracias. éche ben complicado. se demostras poder, perdes apoio popular, se demostras que es un home da rúa, entón por que es ti o rei? paréceme que non quedan argumentos para os monárquicos.
da igual o que faga o goberno, o pp bótalle a culpa a zapatero. ten a culpa por defender a aznar! a verborrea esquizoide dos dous partidos maioritarios fai que todo se convirta nun 'eu máis e ti menos'. o poder está por riba da construcción dun país. a mediocridade é tamén culpa nosa. os mediocres somos nós. se botamos as responsabilidades fóra, o capital gaña a batalla e os políticos son todos iguais. na era da información, a desinformación éncheo todo. a democracia, onde está?
chávez perde o referendum. por que? fixo unha consulta popular e dixeron que non. unha reforma que fala das persoas, na que só, e por riba de todo, se critica que poida ser re-elixido as veces que faga falta. como en case toda europa. se só se critica isto, eu penso que non haberá nada más grave. será que é unha boa constitución?
na constitución europea, aquela que tamén se votou no seu momento e que agora nada se sabe dela, falábase de capitais. foi votada, e non saiu. agora andan a reformala sen votacións. onde está a democracia?
putin gaña con moito descaro. non se sabe nada da situación nin do manexo do seu poder. debe ser máis importante para españa venezuela que rusia. ou é que rusia está seguindo as regras capitalistas e non hai que facer ningún tipo de campaña?
todo, todo, todo está polarizado. só as ideas do 'meu' bando son as boas. o meu bando non se equivoca nunca. o 'teu' non fai nada bó. as túas ideas non son nunca boas. estades completamente equivocados. paréceme que se está a perder liberdade, porque deixamos que pensen por nós.
iso si, eu agora penso que son libre por poder dicir todas estas tonterías.
29 Novembro, 2007
fronteiras
cabrafanada danos a coñecer este interesentísimo documental:
estou segura de que lle vai gustar ao viajante. cando vin o documental pensei inmediatamente en ti. :)
05 Novembro, 2007
24 Outubro, 2007
son toda para ti.
aquí me tes.
son túa.
desfruta facéndome gozar. entrelaza o teu corpo no meu e confundámonos.
agora tócache a ti. home. muller. dime que queres que che faga. onde. envíame a imaxe desa parte do teu corpo que desexas que eu estimule...
23 Outubro, 2007
22 Outubro, 2007
21 Outubro, 2007
media volta.
xírame.
mírame.
non procures os meus beizos. achégate a eles pero pon os teus dentes no meu queixo.
baixa.
lento. a modo. despacio. non te guíes polos meus desexos, polos meus impulsos.
aquí é onde podes facer que me dilúa.
tes fame?
20 Outubro, 2007
pel.
trepa, vai escalando polo meu corpo e fai que sinta o teu peso.
estou quieta, agora quero tocarte eu, mais estou quieta.
non deixes un só milímetro da pel sen o seu calafrío.
19 Outubro, 2007
18 Outubro, 2007
17 Outubro, 2007
16 Outubro, 2007
15 Outubro, 2007
09 Outubro, 2007
pecado orixinal.
unha mazá moi carnal.
comer unha eva verde. mira ti que pecaminoso!
e comer un adán sería pecado?
08 Outubro, 2007
01 Outubro, 2007
30 Setembro, 2007
29 Setembro, 2007
na cama
...
...
...
fálame baixiño. susúrrame. dúrmeme.
non me fagas caso.
a que esperas?
non me toques, non me mires, non te achegues. deixa que durma, que soñe...
pero sobre todo, non me fagas caso.
a que esperas?
cando te vas dar conta? cando te decidirás? non ves que estou aquí...só...para ti?
non espero máis, a que esperas?
...
...
...
...
28 Setembro, 2007
27 Setembro, 2007
19 Setembro, 2007
manifesto
dende calidonia proponse este manifesto. é alí onde hai que asinar.
tamén se propón un polbo solidario o sábado día 22.
en artritis hai moita información do que vai acontecendo. tamén no blog da plataforma de veciños do cruceiro de meá.
manifesto de solidariedade coa plataforma de veciños do cruceiro de meá
quen asinamos máis abaixo solidarizámonos coa plataforma de veciños do cruceiro de meá (mugardos), pechados no casa do concello de mugardos desde o mes de xullo, porque cremos que calquera veciño, calquera cidadán ou habitante deste país ou de calquera outro ten o dereito a que non lle estraguen a paisaxe e a non vivir a súa vida baixo a ameaza silencionsa dun perigo terríbel.
quen asinamos este manifesto acreditamos que a xustiza e as leis que nos damos teñen que servir para defender os principios de igualdade e de liberdade, e non para protexer os intereses dos máis poderosos e xustificar as decisións que estes toman á marxe de toda legalidade e amparándose nos recantos máis escuros da sociedade e da humanidade.
quen asinamos estas liñas acreditamos nun modelo de desenvolvemento sustentábel e autocentrado, que non repita os erros que no pasado se cometeron ao localizar empresas en sitios inaxeitados e que ao promover industrias de enclave que dun ou doutro xeito acaban por explotar e esgotar os recursos naturais que tamén son patrimonio de alguén, de nós ou doutros pobos.
quen asinamos aquí sabemos que a existencia de REGANOSA en punta promontoiro trouxo tamén consigo a miseria e a baixeza morais de quen quixo ou precisou poñerse do lado dos poderosos, a tristura de ver enfrontados a veciños con veciños e a familias con familias, e que non hai forma máis implacábel de acabar cunha comunidade que destrozala desta maneira.
quen asinamos temos a esperanza de que aconteza o que aconteza coa nosa causa, outros tomen nota, compartan e nos ensinen e aprendan desta loita que ante todo é xusta e fraternal.
asina deixando un comentario ou réplica. emprega o que prefiras (nome, alcume ou sitio web) e escribe o que desexes:
13 Setembro, 2007
mulleres galegas
ocorréuseme visitar cada muller deste album e saber quen era cada unha.
non sei se todas pasarán por aquí. non sei en que orde. non sei...
(procurando novos camiños)
06 Setembro, 2007
04 Setembro, 2007
03 Setembro, 2007
letras femininas
procurando imaxes para outras cousas, ás veces, atópanse verdadeiras xoias.
neste caso é o proxecto gañador dun concurso creativo do pasado ano 2006.
pódese descargar seguindo o enlace de cada imaxe. (e que se calendario xa está caducado?).
as mulleres están feitas con tipografía. cada mes unha tipografía distinta.
29 Agosto, 2007
persoa-libro.
decálogo das persoas libro:
xa ando na procura no libro que estea no meu interior, do libro do que serei as pastas, a capa. un libro para deixar escapar dos teus beizos cando che abran a mirada.
estas son as propostas que lle fan escapar a unha da realidade tan insulsa.
graciñas, alicia crece, brétemas, libreros, e sobre todo, claro está, ao proyecto fahrenheit 451.
27 Agosto, 2007
21 Agosto, 2007
pensaba...
pensaba en escribir algo sobre o himno galego.
e entón podería falar da estupidez humana. ou incluso da hipocresía política. tamén podería mencionar a fartura do pensamento de símbolos. e podería incluir algo sobre os problemas que nos preocupan de verdade e os que 'parece' que nos preocupan. e o 'parece' semella ser máis importante.
pensaba en escribir sobre reganosa.
e entón podería falar da estupidez humana. ou incluso da hipocresía política. tamén podería mencionar o atropelo do capital sobre os homes e as mulleres. e podería incluir o cabreo que lle pode entrar a calquera cando se entera que a foto que enviou reganosa a bruxelas non levaba as casas que están xusto ao lado. vivir rodeados por unha planta de gas, tanto por dicir.
pensaba en escribir algo...
pensaba...
Subscrever:
Mensagens (Atom)
