a tola do monte

resucitando?

2009-03-02T18:26:00.003+01:00

esperto noutro cuarto.

abro os ollos.

non vexo nada aínda.

todo mudou.

(sen ideas aínda. renovando o vestiario, prescindindo de roupas vellas. espida, completamente espida)

sen ideas.

2008-08-08T08:08:00.000+02:00

dende hai xa tempo que non teñen sentido estas tolerías.

o tempo vai pasando irremediablemente e non deixa espacio para as verbas.

pode ser que a evolución persoal deixara atrás á forma.

de todos os xeitos é moi posible que todo fose mentira.

é verdade que foi mentira.

o primeiro impulso é borralo todo. desfacerse da personalidade virtual.

o segundo é despedirse mostrando todo. espirse definitivamente.

mais non hai despedida, nin hai morte súbita.

por se algunha vez chega a ser mentira que foi verdade.

vou para o monte. onde ninguén me ve, onde ninguén me escoita, onde de verdade podo ser libre.

a tola do monte non existe, foi só unha invención.

máis manifestos.

2008-07-23T13:09:00.002+02:00

saíron como resposta ao manifesto por unha língua común outros tres manifestos. o manifesto de federación de asociacións de escritores "galeusca", ao que se pode unir calquera. o manifesto a favor do plurilingüismo. e o da mesa pola normalización lingüística, ao que tamén se pode adherir o que queira.

non podo facer outra cousa que subscribir os tres manifestos.

lingua común

2008-07-09T11:15:00.002+02:00

para deixar o tema poño aquí o que leo en brétemas.

bragado no faro de vigo.

post de escolar.

josep ramoneda en el país.

manifesto pola lingua común

2008-07-04T11:40:00.003+02:00

hoxe mesmo en el pais, antón reixa escribe o seguinte manifesto:

1. A lingua galega é común e oficial no territorio de Galicia.

2. Todos os cidadánas que o desexen deben ser educados en galego. En calquera caso debe quedar garantido para todos os alumnos o coñecemento final da lingua galega.

3. En Galicia calquera cidadán ten dereito a ser atendido institucionalmente en galego. En locais e negocios públicos a relación en galego ou en castelán, ou en ambas as linguas será discrecional.

4. A rotulación dos edificios públicos e das vías públicas e mais as comunicacións administrativas é recomedable que sexa bilingüe pero, en todo caso, nunca poderán expresarse unicamente en castelán.

5. Os representantes políticos galegos utilizarán habitualmente o galego nas súas funcións institucionais, o mesmo en Galicia como fóra, agás en ocasións características.

coincido plenamente na retranca deste artigo-manifesto.

manifesto pola lingua común

2008-07-03T12:06:00.006+02:00

acaban de publicar un manifesto por unha lingua común que di así:

Manifiesto por la lengua común

Desde hace algunos años hay crecientes razones para preocuparse en nuestro país por la situación institucional de la lengua castellana, la única lengua juntamente oficial y común de todos los ciudadanos españoles. Desde luego, no se trata de una desazón meramente cultural –nuestro idioma goza de una pujanza envidiable y creciente en el mundo entero, sólo superada por el chino y el inglés- sino de una inquietud estrictamente política: se refiere a su papel como lengua principal de comunicación democrática en este país, así como de los derechos educativos y cívicos de quienes la tienen como lengua materna o la eligen con todo derecho como vehículo preferente de expresión, comprensión y comunicación.

Como punto de partida, establezcamos una serie de premisas:

1) Todas las lenguas oficiales en el Estado son igualmente españolas y merecedoras de protección institucional como patrimonio compartido, pero sólo una de ellas es común a todos, oficial en todo el territorio nacional y por tanto sólo una de ellas –el castellano- goza del deber constitucional de ser conocida y de la presunción consecuente de que todos la conocen. Es decir, hay una asimetría entre las lenguas españolas oficiales, lo cual no implica injusticia (?) de ningún tipo porque en España hay diversas realidades culturales pero sólo una de ellas es universalmente oficial en nuestro Estado democrático. Y contar con una lengua política común es una enorme riqueza para la democracia, aún más si se trata de una lengua de tanto arraigo histórico en todo el país y de tanta vigencia en el mundo entero como el castellano.

2) Son los ciudadanos quienes tienen derechos lingüisticos, no los territorios ni mucho menos las lenguas mismas. O sea: los ciudadanos que hablan cualquiera de las lenguas co-oficiales tienen derecho a recibir educación y ser atendidos por la administración en ella, pero las lenguas no tienen el derecho de conseguir coactivamente hablantes ni a imponerse como prioritarias en educación, información, rotulación, instituciones, etc… en detrimento del castellano (y mucho menos se puede llamar a semejante atropello “normalización lingüística”).

3) En las comunidades bilingües es un deseo encomiable aspirar a que todos los ciudadanos lleguen a conocer bien la lengua co-oficial, junto a la obligación de conocer la común del país (que también es la común dentro de esa comunidad, no lo olvidemos). Pero tal aspiración puede ser solamente estimulada, no impuesta. Es lógico suponer que siempre habrá muchos ciudadanos que prefieran desarrollar su vida cotidiana y profesional en castellano, conociendo sólo de la lengua autonómica lo suficiente para convivir cortésmente con los demás y disfrutar en lo posible de las manifestaciones culturales en ella. Que ciertas autoridades autonómicas anhelen como ideal lograr un máximo techo competencial bilingüe no justifica decretar la lengua autonómica como vehículo exclusivo ni primordial de educación o de relaciones con la administración pública. Conviene recordar que este tipo de imposiciones abusivas daña especialmente las posibilidades laborales o sociales de los más desfavorecidos, recortando sus alternativas y su movilidad.

4) Ciertamente, el artículo tercero, apartado 3, de la Constitución establece que “las distintas modalidades lingüísticas de España son un patrimonio cultural que será objeto de especial respeto y protección”. Nada cabe objetar a esta disposición tan generosa como justa, proclamada para acabar con las prohibiciones y restricciones que padecían esas lenguas. Cumplido sobradamente hoy tal objetivo, sería un fraude constitucional y una auténtica felonía utilizar tal artículo para justificar la discriminación, marginación o minusvaloración de los ciudadanos monolingües en castellano en alguna de las formas antes indicadas.

Por consiguiente los abajo firmantes solicitamos del Parlamento español una normativa legal del rango adecuado (que en su caso puede exigir una modificación constitucional y de algunos estatutos autonómicos) para fijar inequívocamente los siguientes puntos:

1) La lengua castellana es común y oficial a todo el territorio nacional, siendo la única cuya comprensión puede serle supuesta a cualquier efecto a todos los ciudadanos españoles.

2) Todos los ciudadanos que lo deseen tienen derecho a ser educados en lengua castellana, sea cual fuere su lengua materna. Las lenguas cooficiales autonómicas deben figurar en los planes de estudio de sus respectivas comunidades en diversos grados de oferta, pero nunca como lengua vehicular exclusiva. En cualquier caso, siempre debe quedar garantizado a todos los alumnos el conocimiento final de la lengua común.

3) En las autonomías bilingües, cualquier ciudadano español tiene derecho a ser atendido institucionalmente en las dos lenguas oficiales. Lo cual implica que en los centros oficiales habrá siempre personal capacitado para ello, no que todo funcionario deba tener tal capacitación. En locales y negocios públicos no oficiales, la relación con la clientela en una o ambas lenguas será discrecional.

4) La rotulación de los edificios oficiales y de las vías públicas, las comunicaciones administrativas, la información a la ciudadanía, etc…en dichas comunidades (o en sus zonas calificadas de bilingües) es recomendable que sean bilingües pero en todo caso nunca podrán expresarse únicamente en la lengua autonómica.

5) Los representantes políticos, tanto de la administración central como de las autonómicas, utilizarán habitualmente en sus funciones institucionales de alcance estatal la lengua castellana lo mismo dentro de España que en el extranjero, salvo en determinadas ocasiones características. En los parlamentos autonómicos bilingües podrán emplear indistintamente, como es natural, cualquiera de las dos lenguas oficiales.

Firmas (orden alfabético): Mario Vargas Llosa, José Antonio de la Marina, Aurelio Arteta, Félix de Azúa, Albert Boadella, Carlos Castilla del Pino, Luis Alberto de Cuenca, Arcadi Espada, Alberto González Troyano, Antonio Lastra, Carmen Iglesias, Carlos Martínez Gorriarán, Jose Luis Pardo, Alvaro Pombo, Ramón Rodríguez, Jose Mª Ruiz Soroa, Fernando Savater.

hai cousas deste manifesto coas que podería estar dacordo, e outras non.

o español goza dunha puxanza envidiable... isto é correcto e síntome feliz por este feito. pero non é común só a todos os 'españoles', tamén o é para outra moita xente que non ten nin sequera que saber onde está españa.

todas as linguas do estado son igualmente españolas e merecedoras de protección institucional como patrimonio compartido... totalmente dacordo.

..., pero só unha delas é común a todos, oficial en todo o territorio nacional e polo tanto só unha delas -o castelán- goza do deber constitucional de ser coñecida e da presunción consecuente de que todos a coñecen... non o entendo. só unha ten o deber constitucional de ser coñecida? se todas son igualmente españolas porque non teñen todas os mesmos dereitos e deberes? e non será que se está plantexando que todos somos iguais pero uns somos máis iguais que outros?

contar cunha lingua política común é unha enorme riqueza para a democracia, aínda máis se se trata dunha lingua de tanto arraigo histórico en todo o país e de tanta vixencia no mundo enteiro como o castelán... e contar con varios idiomas non é unha riqueza tanto cultural como política? non é unha riqueza política poder comunicarse con todo o mundo luso?

faiseme difícil seguir con este exercicio. no manifesto fálase de que as persoas teñen o dereito a ser atendidas nas institucións na lingua que prefiran. este dereito non se cumple no meu caso. é moi difícil que me atendan en galego. tamén din que os funcionarios non teñen que saber a lingua que eu emprego, ou sexa, que nin sequera teñen que entenderme?

certamente, o artículo terceiro, apartado 3, da constitución establece que "as distintas modalidades lingüísticas de españa son un patrimonio cultural que será obxecto de especial respeto e protección"... pois isto é o que me gustaría a min. se a constitución española establece que todas as linguas deben ser obxecto de especial respeto e protección, por que non o fai? por que só hai que protexer o castelán? por que deixa en mans de cada comunidade o que teña que facer para protexela en cada lugar? por que non fai da diversidade de linguas unha riqueza cultural de todo o pais? por que se utiliza como confrontación entre territorios e non se promove como un orgullo cultural e político (xa que o enfocan dende o político) de maneira que todos os españois coñezan toda a diversidade que se dá no seu país? por que non se utiliza para unir?

a lingua castelán é común e oficial en todo o territorio nacional, sendo a única cuxa comprensión pode serlle suposta a calquera efecto a todos os cidadáns españois... isto é unha obviedade, e xa ocorre. sen embargo non hai que suporlle que todos os galegos comprendan o galego? non hai que supor que calquera institución en galicia comprenda o galego?

quixera que me dixeran dunha sóa persoa en españa que non entenda o castelán. iso significaría que non le, non ve a televisión, non se relaciona con ninguén... e xa sería outro problema, sería un problema social desa persoa.

é curioso como fan o mesmo que critican. non queren que a lingua sexa utilizado como algo político e de confrontación e póñense exactamente no lugar contrario.

o meu punto de vista é facer de todas as linguas de españa un ben cultural común a todos os españois. é unha riqueza de españa que se nega sistematicamente.

un 'verdadeiro' español debería coñecer todos os idiomas españois. iso é o que se debería perseguir.

no fondo é algo que xa recoñecen, cando falan de castelán como idioma común, e cando din que todas as linguas son igualmente españolas. mais despois poñen por riba unha soa.

eu non estou en contra do castelán, do español, non, gústame moito. tamén me gusta o galego (e o portugués, e o francés, e o inglés...) e sendo oficial o galego en galicia, non se cumplen os meus dereitos como galegofalante. neste senso asociacións como galicia bilingüe e este manifesto non podo consideralas máis que un insulto.

petição

2008-06-18T16:31:00.002+02:00

aquí fan unha petición:

petição à assembleia da república em prol de uma mais rápida impementação do acordo

apnea

2008-05-21T09:02:00.001+02:00

un pequeno libriño chega ás miñas mans. é apnea, de roberto salgueiro, unha desas obras que se quedan revoloteando durante moito tempo na cabeza, no pensamento. chea de poesía e dun gusto que se paladea sen saber moi ben por que.

apnea. editorial baía edicións.

ten como dedicatoria: para todos aqueles que compartiron a emoción de poñer en pé esta obra, e a todos aqueles que compartiron a emoción de vela nos teatros.

o reparto aparece como:

home que salta a comba

bailarina

boneca do xviii francés, preciosa e esbranquecida

home do xix, con paraugas aberto

pai

o título interior é: apnea, traxedia contemporánea para cinco intérpretes. libreto coreográfico nº1.

en apenas 50 pequenas páxinas desenrólase unha preciosa poética e imaxinativa traxedia, coa guerra como fondo. pódense adiviñar a guerra civil e a mundial, pero quédase a idea de que pode ser calquera guerra inútil e inhumana. unha búsqueda da memoria para que non se repita o pasado infame.

unha grande, moi grande obra de teatro, precisamente porque non se pode falar dela. hai que lela, que ir vela, hai representala, interpretala.

quedo prendada desta apnea.

chama a atención o título por sonoro, e chama a atención que sexa unha 'traxedia contemporánea para cinco intérpretes' cando son seis as personaxes. será que un é unha moneca? será que un está morto? será que un non existe? por que?

por que? esa é a gran pregunta sen resposta de onde xorde o teatro.

_____

descubro outra apnea. un poema dramático con cinco acotacións. é anterior o poema ao teatro. por iso a obra de teatro é tan poética.

blogues pola lingua

2008-05-16T11:24:00.004+02:00

cheguei tarde a esta iniciativa. podería aparecer no apartado de blogues promotores, mais non lin o correo a tempo. de todas maneiras é como se estivese.

viaxar á lúa

2008-05-16T08:23:00.004+02:00

traducción.

2008-05-05T13:01:00.001+02:00

hoxe atopei, non sei como, unha traducción dun texto deixado aquí. deixoume moi sorprendida atoparme con esta cita.

recollo e contesto pondo a imaxe que escolleu para ilustrar o texto.

a traducción é dun día impaciente.

(en realidade quixen porlle un comentario, mais non teño nin conta en fotolog nin en flickr... e pregúntome, chegaralle esta resposta?)

Amália Rodrigues

2008-04-25T00:01:00.000+02:00

ensalle

2008-04-21T20:01:00.000+02:00

web

blog

ii premio diario cultural de teatro radiofónico.

2008-04-02T11:01:00.003+02:00

pois pasouseme por completo a edición deste ano do premio de teatro radiofónico. nin souben da convocatoria, nin escoitei ningunha obra, nin votei, nin nada de nada. debe ser que ando desconectada da internet, da radio, do mundo...

e xa hai gañadores: o mal da vaca, de begoña garcía, gañou o premio do xurado e saltimbanqui, de lois pérez, gañou o premio do público.

os outros dous finalistas foron ola silvia, estás aí?, de fátima rodríguez, e último capítulo, de roi vidal.

pódense escoitar todos na páxina da radio galega.

haberá que escoitalos agora e tratar de mercar o libro que editará xerais. cousa que me parece ben complicada porque aínda ando procurando o do ano pasado. para que se edita un libro se despois non se vende?

tal vez me quede con esta faceta teatreira. só. non sei. será o momento de recuperar o gusto pola lectura teatral.

ultimamente non me aparecen ideas para escribir neste blog. quizáis deixara de ter sentido para min pousar palabras na internet... quizáis...

universiada 2013

2008-03-12T17:47:00.002+01:00

sinxelas contas numéricas.

2008-03-10T11:47:00.007+01:00

non ando eu moi faladora ultimamente.

e sigo sen estalo. só unhas contas para aclarar como é a lei electoral.

P.S.O.E. 11.064.524 votos 43,64% 169 escanos
P.P. 10.169.973 votos 40,11% 153 escanos
CiU 774.317 votos 3,05% 11 escanos
EAJ-PNV 303.246 votos 1,20% 6 escanos
ERC 296.473 votos 1,17% 3 escanos
I.U. 963.040 votos 3,80% 2 escanos
B.N.G. 209.042 votos 0,82% 2 escanos
CC-PNC 164.255 votos 0,65% 2 escanos
UPyD 303.535 votos 1,20% 1 escanos
NA-BAI 62.073 votos 0,24% 1 escanos

entón calculo cantos votos son necesarios para obter un escano:

P.S.O.E 11.064.524/169 = 65.470,56
P.P. 10.169.973/153 = 66.470,41
CiU 774.317/11 = 70.390,45
EAJ-PNV 303.246/6 = 50.541
ERC 296.473/3 = 98.824,33
I.U. 963.040/2 = 481.520
B.N.G. 209.042/2 = 104.521
CC-PNC 164.255/2 = 82.127,5
UPyD 303.535/1 = 303.535
NA-BAI 62.073/1 = 62.073

e tamén calculo cantos escanos debera ter cada partido en función da porcentaxe de votos que obtivo. en total son 350 escanos.

P.S.O.E 43,64% de 350 = 152 (,74)
P.P. 40,11% de 350 = 140 (,39)
CiU 3,05% de 350 = 10 (,68)
EAJ-PNV 1,20% de 350 = 4 (,2)
ERC 1,17% de 350 = 4 (,1)
I.U. 3,80% de 350 = 13 (,3)
B.N.G. 0,82% de 350 = 2 (,87)
CC-PNC 0,65% de 350 = 2 (,28)
UPyD 1,20% de 350 = 4 (,2)
NA-BAI 0,24% de 350 = 0 (,84)

quen se beneficia da lei electoral?

aínda así quedarían 19 escaños por repartir. aínda que se repartisen, beneficiando ao bipartidismo e aos dous partidos que claramente teñen un apoio maioritario sumando un 83,75% de todo o electorado, o reparto actual aínda os beneficia máis.

entendo que IU, ou incluso UPyD, estean molestas coa lei electoral. non entendo que ninguén do PP ou do PSOE se queixe da lei electoral.

o poder da túa voz

2008-02-07T09:41:00.000+01:00

Parece ser que este vídeo está prohibido polo goberno. Máis información.

menos mal que nos queda algún recuncho onde agocharnos

2008-01-16T11:23:00.000+01:00

debate en internet

2008-01-09T16:14:00.000+01:00

chégame ao correo a iniciativa de 20minutos reclamando un debate entre zapatero e rajoy aberto e a través de internet.

as preguntas serían formuladas por todos aqueles que se unan á proposta. eu xa enviei o meu correo.

xa aparece nos comentarios da propia noticia de 20minutos, pero gustaríame resaltar que non sei por que non se fai esta proposta con todos os partidos políticos en xogo. así llo fixen saber tamén no correo que lles enviei.

non é un sistema bipartidista. non o é. os medios de comunicación empéñanse en perpetuar a mentira incluso con propostas moi abertas e supostamente libres.

hai que apuntar tamén que a asociación de prensa de madrid xa fixo esta proposta.

10/01/2007: apuntarse a iniciativas tal e como veñen ten o problema de poder trabucarse. e non é que non queira participar, agora que estou dentro tratarei de reivincar un debate como é debido.

hai xente que non está dacordo con esta iniciativa, ou teñen críticas, ou condición para que sexa de verdade democrático e libre.

ide ler o que din outras persoas:

http://www.versvs.net/anotacion/esto-no-es-un-debate-en-red
http://www.rosajc.com/2008/01/10/Â¿un-debate-en-internet/
http://periodistas21.blogspot.com/2008/01/llega-la-hora-del-debate-electoral-en.html

neste sentido apoio e suscribo todas as propostas de juan varela para un debate electoral aberto.

predicción.

2008-01-08T11:11:00.000+01:00

a miña predicción: o pp vai gañar as eleccións.

e aínda que isto non significa que poderá gobernar, será moi raro que non o faga. os apoios sempre foron para o máis votado.

aínda que o pp muda o discurso. antes dicía que tería que gobernar o partido máis votado. agora di que o que consiga máis deputados. parece ser que existe a posibilidade de ter menos votos e máis deputados, gracias á lei d´hont que ninguén cambiará porque beneficia precisamente a quen ten a posibilidade de cambiala.

e muda o discurso tamén con respecto a toda a lexislatura. tocoulles a lotería coa custa de xaneiro. non contaban co repunte dos precios, non souberon predecir este "fallo" económico, pois estarían dende hai meses dando a matraca coa economía. non deben ser moito mellores que o psoe neste sentido, aínda que estea "pre"establecido que a dereita administra mellor os cartos (mostra de facer verdade unha frase a base de repetir e repetir).

e digo que gañarán as eleccións porque á xente sabe o que lle importa. e aínda que o terrorismo é unha preocupación, éo moito máis o peto de cada un. o pp non contaba con este golpe de sorte, mais está claro que o rentabilizarán.

terrorismo, 11-m, manifestación pola familia, en contra dos homosexuais, en fin, en contra de todas as medidas sociais do goberno do psoe. mais resulta irónico que non contemplan no seu programa ningunha modificación de todo o que levan criticado (aínda que xa se verá cando fagan o seu programa electoral. e xa se comprobará se chegan ao goberno).

resultan hipócritas. moi hipócritas.

non é que me preocupe demasiado, porque a alternativa, o psoe, tampouco parece que sexan demasiado espabilados.

así están as cousas. gañará un partido que non terá a maioría dos votos, pero será o que consiga a victoria. ou sexa, o poder. onde se supón que tería que haber un sistema mulpartidista só hai bipartidismo. unha falta de respeto para o resto de partidos políticos, que non contan, que non cortan bacallau ningún. só gañará un de dous.

o único que me gusta é que ningún ten previsto conseguir ningunha maioría absoluta, e que podería darse o caso, por primeira vez, no que non goberne o máis votado... aínda que o dubido, xa digo.

o único que me pesa é que sexa contaxioso e sexa un empurrón para que o pp consiga de novo o poder absoluto na xunta de galicia. que non é que me guste este bigoberno actual, máis non soportaría a fachenda de núñez feijoo e compañía.

por outro lado está a suposta crítica de el pais, a ser, o grupo prisa en definitiva, ao goberno de zapatero. non é máis que unha campaña de márketing dunha empresa privada. o grupo prisa obtén máis beneficios co psoe na oposición. vende máis. ao mellor estaría ben que gañase o pp, igual lle resta audiencia a losantos. igual 'federico' ten que cambiar a estratexia e criticar aos criticóns.

a verdade, a verdade... é que non me surprendería nada.

neste mundo desinformado por tanta información todo é posible.

la petite mort

2007-12-05T09:55:00.000+01:00

pensamentos...

2007-12-03T12:54:00.000+01:00

non entendo moi ben o do eixo. déronlle unha tunda a uns policias. pois terán que responder polas súas accións. parece que se está pedindo igualdade de trato, pois non se condenou a outros policias por outra tunda. e non será que haberá que pedir igualdade de trato pedindo que os policias vaian á cadea? ou estou moi perdida ou o mundo volveuse tolo.

(nota do 5-12-2007: como realmente andaba perdida púxenme a procurar información. no blog dos tres do eixo, pódese ter información dabondo. tamén hai un seguimento informativo de todo o proceso. haberá, pois, que ler todo para ter unha boa opinión.)

para levar a contraria: paréceme que a cidade da cultura é un grande proxecto. paréceme que é moi interesante. máis ben pareceríamo se tivese contido. pero todo é porllo. penso que non debe ser difícil porlle contido nunha terra onde hai tantas cousas por facer. de nada vale criticar por criticar por ser unha idea dos denostados populares, unha ilusión do que quixo pasar a historia como fraga o grande. o proxecto é criticable, pero non escoitei por ningún sitio o feito de que sexa pensado para compostela. de verdade necesita compostela este proxecto? para que? para que veñan máis turistas? non ten suficiente tirón turístico xa? necesítao galicia? pode ser. pero por que en compostela? non é máis que unha visión centralista. igual que se lle criticaría a madrid. por outro lado está lapidando o presuposto de cultura. pero por que? porque se chama cidade da cultura? e mentras tanto, crítica vai, crítica ven, e os millón vanse.

di o pp que lles está ben ao goberno bipartito porque sementaron a protesta ciudadana cando foi o do prestige. e claro que lles está ben. o pp non fai outra cousa que demostrar como quere á xente: obediente e asoballada. hai moitas cousas que non me gustan deste bigoberno, no que cada un vai por libre. mais está moi ben que vexan que non era todo chegar e bicar ao santo. é realmente máis difícil. a xente tamén é máis crítica agora. aí é onde están os raios de optimismo que logro ver ao fin do túnel. non é que os políticos sexan mellores, é que nós, como ciudadanía, somos máis esixentes. espero que dure e que madure.

a monarquía ten sentido? parece que andan nerviosos. souberon sempre moi ben onde están situados. reinará felipe? espero que non. espero máis erros verborreicos do rei. graciñas. moitas gracias. éche ben complicado. se demostras poder, perdes apoio popular, se demostras que es un home da rúa, entón por que es ti o rei? paréceme que non quedan argumentos para os monárquicos.

da igual o que faga o goberno, o pp bótalle a culpa a zapatero. ten a culpa por defender a aznar! a verborrea esquizoide dos dous partidos maioritarios fai que todo se convirta nun 'eu máis e ti menos'. o poder está por riba da construcción dun país. a mediocridade é tamén culpa nosa. os mediocres somos nós. se botamos as responsabilidades fóra, o capital gaña a batalla e os políticos son todos iguais. na era da información, a desinformación éncheo todo. a democracia, onde está?

chávez perde o referendum. por que? fixo unha consulta popular e dixeron que non. unha reforma que fala das persoas, na que só, e por riba de todo, se critica que poida ser re-elixido as veces que faga falta. como en case toda europa. se só se critica isto, eu penso que non haberá nada más grave. será que é unha boa constitución?

na constitución europea, aquela que tamén se votou no seu momento e que agora nada se sabe dela, falábase de capitais. foi votada, e non saiu. agora andan a reformala sen votacións. onde está a democracia?

putin gaña con moito descaro. non se sabe nada da situación nin do manexo do seu poder. debe ser máis importante para españa venezuela que rusia. ou é que rusia está seguindo as regras capitalistas e non hai que facer ningún tipo de campaña?

todo, todo, todo está polarizado. só as ideas do 'meu' bando son as boas. o meu bando non se equivoca nunca. o 'teu' non fai nada bó. as túas ideas non son nunca boas. estades completamente equivocados. paréceme que se está a perder liberdade, porque deixamos que pensen por nós.

iso si, eu agora penso que son libre por poder dicir todas estas tonterías.

fronteiras

2007-11-29T22:18:00.000+01:00

cabrafanada danos a coñecer este interesentísimo documental:

estou segura de que lle vai gustar ao viajante. cando vin o documental pensei inmediatamente en ti. :)

mirada

2007-11-05T09:28:00.000+01:00

son toda para ti.

2007-10-24T03:57:00.000+02:00

aquí me tes.

son túa.

desfruta facéndome gozar. entrelaza o teu corpo no meu e confundámonos.

agora tócache a ti. home. muller. dime que queres que che faga. onde. envíame a imaxe desa parte do teu corpo que desexas que eu estimule...

respiración.

2007-10-23T15:20:00.000+02:00

érguete e mírame.

acariña a miña respiración entre os teus dedos.

senda.

2007-10-22T22:45:00.000+02:00

outro camiño por percorrer.

para chegar ao meu tacto, para sentirte eu.

media volta.

2007-10-21T06:21:00.000+02:00

xírame.

mírame.

non procures os meus beizos. achégate a eles pero pon os teus dentes no meu queixo.

baixa.

lento. a modo. despacio. non te guíes polos meus desexos, polos meus impulsos.

aquí é onde podes facer que me dilúa.

tes fame?

pel.

2007-10-20T19:04:00.000+02:00

trepa, vai escalando polo meu corpo e fai que sinta o teu peso.

estou quieta, agora quero tocarte eu, mais estou quieta.

non deixes un só milímetro da pel sen o seu calafrío.

almofada.

2007-10-19T11:58:00.000+02:00

déitate en min, sobre o camiño húmido que acabas de marcar.

reláxate.

camiño.

2007-10-18T11:52:00.000+02:00

ven despacio, moi despacio, coa túa man marcando a liña que percorres detrás coa lingua.

a modo.

2007-10-17T10:44:00.000+02:00

a modiño tócame cos teus beizos, case sen rozarme.

moi lento, non hai présa.

xa estás aquí.

2007-10-16T08:12:00.000+02:00

entra.

tira a túa roupa.

deixa que te mire.

acción blogueira

2007-10-15T15:10:00.000+02:00

pecado orixinal.

2007-10-09T10:31:00.000+02:00

unha mazá moi carnal.

comer unha eva verde. mira ti que pecaminoso!

e comer un adán sería pecado?

queer

2007-10-08T18:41:00.000+02:00

nin home nin muller. nin homo nin hetero.

1931

2007-10-01T01:10:00.000+02:00

había tempo que non visitaba la bruja violeta e precisamente hoxe fala destas dúas mulleres.

eu añado a unha terceira...

entra!

2007-09-30T18:15:00.000+02:00

non che dixen que non me fixeras caso?

entra!

estou esperando...

na cama

2007-09-29T18:12:00.000+02:00

...
...
...
fálame baixiño. susúrrame. dúrmeme.

non me fagas caso.

a que esperas?

non me toques, non me mires, non te achegues. deixa que durma, que soñe...

pero sobre todo, non me fagas caso.

a que esperas?

cando te vas dar conta? cando te decidirás? non ves que estou aquí...só...para ti?

non espero máis, a que esperas?

...
...
...
...

grandes?

2007-09-28T17:52:00.000+02:00

bolboretas

2007-09-27T13:30:00.001+02:00

manifesto

2007-09-19T15:52:00.000+02:00

dende calidonia proponse este manifesto. é alí onde hai que asinar.

tamén se propón un polbo solidario o sábado día 22.

en artritis hai moita información do que vai acontecendo. tamén no blog da plataforma de veciños do cruceiro de meá.

manifesto de solidariedade coa plataforma de veciños do cruceiro de meá

quen asinamos máis abaixo solidarizámonos coa plataforma de veciños do cruceiro de meá (mugardos), pechados no casa do concello de mugardos desde o mes de xullo, porque cremos que calquera veciño, calquera cidadán ou habitante deste país ou de calquera outro ten o dereito a que non lle estraguen a paisaxe e a non vivir a súa vida baixo a ameaza silencionsa dun perigo terríbel.

quen asinamos este manifesto acreditamos que a xustiza e as leis que nos damos teñen que servir para defender os principios de igualdade e de liberdade, e non para protexer os intereses dos máis poderosos e xustificar as decisións que estes toman á marxe de toda legalidade e amparándose nos recantos máis escuros da sociedade e da humanidade.

quen asinamos estas liñas acreditamos nun modelo de desenvolvemento sustentábel e autocentrado, que non repita os erros que no pasado se cometeron ao localizar empresas en sitios inaxeitados e que ao promover industrias de enclave que dun ou doutro xeito acaban por explotar e esgotar os recursos naturais que tamén son patrimonio de alguén, de nós ou doutros pobos.

quen asinamos aquí sabemos que a existencia de REGANOSA en punta promontoiro trouxo tamén consigo a miseria e a baixeza morais de quen quixo ou precisou poñerse do lado dos poderosos, a tristura de ver enfrontados a veciños con veciños e a familias con familias, e que non hai forma máis implacábel de acabar cunha comunidade que destrozala desta maneira.

quen asinamos temos a esperanza de que aconteza o que aconteza coa nosa causa, outros tomen nota, compartan e nos ensinen e aprendan desta loita que ante todo é xusta e fraternal.

asina deixando un comentario ou réplica. emprega o que prefiras (nome, alcume ou sitio web) e escribe o que desexes:

mulleres galegas

2007-09-13T13:13:00.000+02:00

ocorréuseme visitar cada muller deste album e saber quen era cada unha.

non sei se todas pasarán por aquí. non sei en que orde. non sei...

(procurando novos camiños)

baisers

2007-09-06T23:59:00.000+02:00

robert doisneau

muller cinéfila

2007-09-04T16:49:00.000+02:00

letras femininas

2007-09-03T12:58:00.000+02:00

procurando imaxes para outras cousas, ás veces, atópanse verdadeiras xoias.

neste caso é o proxecto gañador dun concurso creativo do pasado ano 2006.

pódese descargar seguindo o enlace de cada imaxe. (e que se calendario xa está caducado?).

as mulleres están feitas con tipografía. cada mes unha tipografía distinta.

persoa-libro.

2007-08-29T18:03:00.000+02:00

decálogo das persoas libro:

xa ando na procura no libro que estea no meu interior, do libro do que serei as pastas, a capa. un libro para deixar escapar dos teus beizos cando che abran a mirada.

estas son as propostas que lle fan escapar a unha da realidade tan insulsa.

graciñas, alicia crece, brétemas, libreros, e sobre todo, claro está, ao proyecto fahrenheit 451.

así somos...

2007-08-27T17:25:00.000+02:00

incrible lección de anatomía de dentro a fóra pinchando na foto.

...mais preferín o pracer.

2007-08-21T13:05:00.000+02:00

pensaba...

2007-08-21T12:21:00.000+02:00

pensaba en escribir algo sobre o himno galego.

e entón podería falar da estupidez humana. ou incluso da hipocresía política. tamén podería mencionar a fartura do pensamento de símbolos. e podería incluir algo sobre os problemas que nos preocupan de verdade e os que 'parece' que nos preocupan. e o 'parece' semella ser máis importante.

pensaba en escribir sobre reganosa.

e entón podería falar da estupidez humana. ou incluso da hipocresía política. tamén podería mencionar o atropelo do capital sobre os homes e as mulleres. e podería incluir o cabreo que lle pode entrar a calquera cando se entera que a foto que enviou reganosa a bruxelas non levaba as casas que están xusto ao lado. vivir rodeados por unha planta de gas, tanto por dicir.

pensaba en escribir algo...

pensaba...

tres pezas teatrais

2007-08-17T23:11:00.000+02:00

a fundación xosé neira vilas organiza un premio de teatro para nenos chamado estornela, que edita edicións do castro.

na terceira edición, no ano 2004, as obras gañadoras foron o ensaio, de xosé agrelo hermo, o porco que perdera a cabeza, de ana maría galego gen e xoguetes de fran peleteiro. todas incluídas no libro tres pezas teatrais.

o ensaio, de xosé agrelo hermo, é a primeira das pezas.

personaxes:

maría, a maior, seria, meticulosa, mandona.

andrés/obelix, forte, brután, nobrote.

catuxa/princesa, doce, fráxil, despistada.

tono/pirata, inquedo, ten o formiguiño.

cris/bruxa, voluntariosa, decidida.

anxo/pallaso, o máis novo, ledo, chistoso.

mariña/fada, fantasiosa, imaxinativa.

maría fai un ensaio no faiado da súa casa da obra de teatro que van presentar no colexio. inventan entre todos unha historia a partir dos personaxes co que se caracterizan. hai un primeiro intento de reparto entre os nenos que hai que desbotar e despois van creando a obra entre todos. maría vai apuntando a historia ao mesmo tempo que fai de directora.

unha obra que mostra moi ben como é o teatro a partires dun ensaio. é unha moi boa obra para aprenderlles aos nenos teatro dende o teatro.

o porco que perdera a cabeza, de ana maría galego gen, é a segunda peza teatral.

adicatoria: para atilano galego iglesias e ángeles gen rodríguez (serán os seus pais? seguro que si)

personaxes (por orde de aparición, pois non aparece o reparto):

pato

can

ovella

porco

pito1

pito2

bolboreta

ao fondo aparece un monstro sen cabeza e tódolos animais se asustan. resulta ser o porco que leva unha bolsa para esconderse pois pensa que é moi feo.

unha obriña de teatro que leva como enseñanza que o importante non está na apariencia física, e que non todos somos iguais, e que todos temos outras cualidades que non teñen porque ser menos ante as dos demáis.

isto, que parece unha obviade para nen@s, debería ser aprendido pola grande maioría d@s adult@s.

xoguetes, de fran peleteiro, é a última das tres.

personaxes:

nen/s que miran a tele

limpador/s de cristais

neno pobre

xente que pasa

señor do xornal

pai que o matan

nai que a matan

neno da guerra

soldado

neno do soldadiño

trasnos con agasallos

papá noel

neno do coche

nena do bebé

capataz

neno do carbón

nai pobre

filliñ/s da nai pobre

nena1

nena2

señora

dous nenos miran a televisión. cando se pon a publicidade comezan a dicir 'me lo pido', 'me lo pido'. unha nena está a pedir na rúa. unha persoa tira unha lata perto dela, que recolle e ponse a xogar. un neno xoga cun boneco-soldado mentras na televisión-realidade matan aos pais doutro neno. este neno tenlle medo ao boneco-soldado. nenos que reciben xoguetes de agasallo e non lles fan caso ningún, e volven estar diante da tele 'me lo pido, me lo pido'.

máis que unha obra de teatro é un manifesto para que non se lle agasallen xoguetes violentos aos nenos, e a cambio se xogue con eles. é claramente unha obra para adultos.

ao final da obra, ven unha recomendación de vestiario e unha nota: 'é importante que non se merque nada, que todo sexa reciclado ou emprestado'.

a adicatoria ven ao final. a tódolos nenos e nenas, física e mentalmente, por ese incrible poder que teñen: a imaxinación.

a orixe da guerra

2007-08-14T11:50:00.000+02:00

para completar esta outra.

visto no espazo de ana bande.

125 anos de teatro galego

2007-08-13T13:41:00.000+02:00

hoxe cúmplense 125 anos dende que se estreara a obra a fonte do xuramento, considerada a primeira obra de teatro estreada en galego.

por este motivo unha chea de obras de teatro percorre as salas de teatro e as rúas galegas.

tan só hai que procurar un pouquiño para ir ver a representación que máis che guste na localidade que che quede máis perto.

arte

2007-08-02T02:08:00.000+02:00

tv's portuguesas na galiza

2007-07-18T16:48:00.000+02:00

a ría

2007-07-18T15:55:00.000+02:00

soño húmido

2007-06-14T11:25:00.000+02:00

- non te cabrees por iso muller que é peor!

- como non me vou cabrear, toliña?

- sabes que non me gustan os diminutivos. falo só para cabrearme, pero non, hoxe non.

- aiii... por que?

manola estaba chorando. non sabía moi ben por que, porque el non lle gustaba. era un bó rapaz, pasábano ben, rian moito. con el conseguira esquecerse dos seus problemas, das cousas que lle daban voltas na cabeza. e agora, dende que deixou o seu cepillo de dentes na casa, todo mudara de súpeto. daba a impresión de que era todo máis serio, máis importante.

- tola, non sei por que me volven todas esas lerias á cabeza.

- deixa que saian, deixa que veñan e dean todas as voltas que queiran, deixa que flúan, se non quedarán dentro e seguirás con ese cabreo que te trae amargada dende hai moito tempo.

- xa estás con esas trapalladas espirituais!

- sabes que funcionan. mírame a min.

- ...

dende había uns meses que á manola lle andaba un ruxe ruxe de preguntarlle á tola por algunha daquelas 'movidas' que tanto lle falaba e que tan ben lle funcionaran. só había que vela, tan guapa, tan deslumbrante, tan fascinante. quedaran atrás, moi atrás, os tempos das roupas flouxas e escuras, das depresións, do seu andar encollido, dos choros, dos desencontros amorosos... estaba claro que era outra.

- págalle á conta ao camareiro que imos dar un paseo.

preto da terraza había un camiño que levaba á fraga onde tanto xogaran de pequenas. o seu xogo preferido era imaxinarse que eran unhas princesas atrapadas no medio do monte, onde os piñeiros, os fentos, os carballos eran os soldados que as custodiaban. un día chegarían os principes azuis a salvalas e imaxinaban o encontro. peiteabanse unha á outra, adornábanse coas flores que atopaban, subían ás árbores para ver chegar á xente e ver se eran os seus príncipes, para imaxinar que estaban na torre dalgún impresionante palacio. sentíanse presas do seu pequeno universo e o monte dáballes liberdade para ir a outros mundos.

- que ben o pasabamos aquí, lembras? que bonito sería volver a xogar coa inxenuidade daqueles tempos. aquí é onde eu quero estar, daste conta? é aquí!

- xa, seino, por iso vimos pasear aquí.

- xa, claro.

pasaron uns poucos minutos paseando, coas lembranzas a rebulirlle polas súas cabeciñas. sentaron nun prado de herba tenra, vendo as nuves e os paxaros, e sentindo como o ar fresco lles daba na cara. manola tumbouse. e tentou relaxarse, que os pensamentos se lle foran a través do seu corpo cara a terra que sentía xusto debaixo. acariñaba a herba cos seus dedos. desexou estar completamente espida, sentirse liberada, parte da natureza que a embriagaba.

- tola.

- si?

- non quixera marchar nunca daquí. quixera quedarme aquí para sempre.

- ese é o teu problema.

- que dis?

- si. aínda segues esperando ao teu príncipe azul.

non puido aguantar nin un só segundo as bágoas que inundaron os seus ollos, que emborronou a imaxe da natureza que as envolvía.

- fíaste de min, manoli?

e púxolle unha man na fronte, dándolle unha pequena caricia pola cara.

- si, tola, si. levo un tempo querendo preguntarche por 'esas cousas', non sei moi ben como tratalas, non sei se creo nelas, pero necesito que me axudes, e ti sempre fuches unha moi boa amiga. déixome nas túas mans.

- pois entón, reláxate, libérate. chora, patalea, durme, fai o que queiras.

a man da tola quedou na fronte de manola, e manola sentía que lle pesaban os ollos.

- a miña man é túa.

manola colleulle a man e fixo que lle masaxeara o pelo, gustáballe moito que llo tocaran, lentamente, sen presas. as cavilacións deixaban de ser tan importantes e a relaxación estendíase coma a auga dende o pescozo ata a punta dos pes. o desexo de espirse volveu agora e pensou que á tola non lle importaría. un por un foi desabotoándose a blusa ata que sentíu a frescura nos seus peitos. baixou a cremallera da falda e notou como alguén (sería a tola) lla retiraba esvarando polas súas pernas. a lenta masaxe da cabeza seguía e seguía. notou como unha man baixaba polo pescozo, rozando a pel coas xemas dos dedos. outra man percorría a perna parándose no muslo. quedou alí, no interior do muslo, quecendo. unha man máis navegaba polo brazo, subindo e subindo ata que chegou ao sobaco. a calor dunha nova man moveuse lentamente ata chegar ao peito. así quedou durante uns minutos, sentíndose flotar entre a herba e as mans que a facían levitar sentindo o ar fresco que a inundaba por todos os recovecos do seu corpo.

e entón, lentamente, as mans comezaron a moverse, sen deixar un só anaquiño de pel sen explorar. todos e cada un dos poros do seu corpo sentiron que estaban vivos, que existían. emborrachábase pouco a pouco coas oleadas de intensas sensacións que lle chegaban de todos os lugares, algúns nin sabía que existían, e algús outros parecían estar fóra do seu propio ser.

e o orgasmo chegou. un orgasmo por cada parceliña de pel. un orgasmo múltiple concentrado nun só.

cando por fin puido respirar, sentiuse realmente ben. como se fose outra persoa, sen deixar de ser ela mesma, manola.

abriu os ollos e estaba soa, vestida. coa súa blusa, sen sostén, coa súa falda, tal e como saíra hoxe pola mañá de casa. era noite e había unha lúa chea impresionante, moi fermosa.

e, por fin, espertou.

linguas cruzadas.

2007-06-06T18:16:00.000+02:00

wilde fíxome lembrar o vídeo que anda de blog en blog en blog de linguas cruzadas.

aquí volo deixo, avisándovos de que dura uns 50 minutos.

a referencia a wilde foi porque me deixou nun comentario que cando discrepaba escribía en castelán e non en galego. eu supoño que wilde é castelán-falante, e por iso lle sae o castelán como primeira lingua. wilde vive en vigo, e como case todo vigo fala en castelán. pero o caso é por que?

o vídeo fala sobre a situación do galego, sobre a visión que teñen os xoves dunha das línguas que se falan onde viven.

mais eu creo que falta a visión dos que non queren oir falar do galego, dos que queren falar castelán e nada máis. aínda que o vídeo creo que recolle a opinión maioritaria.

preocúpame esa identificación que se fai do galego con posicións políticas nacionalistas. non é a primeira vez que se da por sentado que son nacionalista por falar en galego, sen que sexa certo. e é que en vigo pódente tratar como extraña se falas en galego. como se identificasen o galego coa aldea ou con posicións políticas.

é posible que os nacionalistas falen en galego porque outra cousa sería moi incoherente, pero o idioma non é patrimonio de ninguén máis que d@s galeg@s.

o que si é certo é que falar en galego require dunha actitude para os xoves agora mesmo que vai máis alá de simplemente falar. require ser consciente do que se fala, e require dunha posición activa pola defensa dun idioma.

este vídeo déixame triste, con pesimismo para o futuro deste idioma que me fai ser eu nesta pequena parte do mundo.

toda unha muller

2007-06-05T09:53:00.000+02:00

muller polaca, xudía, exiliada, bisexual, pintora, vividora, creadora de moda, outra vez exiliada. muller plena, muller moderna, adiantada ao seu tempo, e ao noso.

e está en vigo. con moitas visitas. quen dicía que non se ía aos museos?

mapa de (posibles) gobernos

2007-06-04T12:09:00.000+02:00

dende el correo gallego dannos un mapa cos posibles gobernos que se poden establecer en toda galiza atendendo aos posibles pactos.

un mapa que nos da unha idea de por onde pode ir o xogo político mentras se esperan os gobenos que se establezan en cada lugar.

mapas políticos

2007-05-29T10:43:00.000+02:00

dende vieiros apuntan o panorama político de forma visual.

no primeiro vese que o pp segue sendo o partido máis votado unha grande parte dos concellos. sen embargo non consegue gobernar en moitos deles, poi non ter a maioría absoluta.

o segundo mapa é un pouco confuso porque non tódolos concellos de maioría absoluta son do pp. aínda así o número segue sendo moi importante.

normalmente se o partido máis votado é o psoe ou o bng, estes son capaces de gobernar, aínda que non é así en tódolos casos.

parece claro que o pp aínda ten unha forza fóra do normal na galiza, aínda que só sexa en superficie gobernada. pero os concellos que ostentan a maior parte de poboación serán gobernados, se son capaces de chegar a acordos (cousa aínda por demostrar concello a concello), por bipartitos psdeg-bng ou bng-psdeg (que tanto monta, monta tanto)

habería que ver un mapa final co goberno que se forma en cada concello. sería realmente interesante.

pintura de muller

2007-05-28T17:03:00.000+02:00

pois este foi o resultado...

2007-05-28T10:54:00.000+02:00

vendo o resultado de toda españa así quedaron as cousas en vigo.

pp: 66574 votos, 13 concelleiros

psdeg-psoe: 44563 votos, 9 concelleiros

bng: 28116 votos, 5 concelleiros

pg: 4920 votos, 0 concelleiros

eu-iu: 2403 votos, 0 concelleiros

fpg: 549 votos, 0 concelleiros

ph: 374 votos, 0 concelleiros

vde: 313 votos, 0 concelleiros

cdl: 199 votos, 0 concelleiros

a pesares da grande subida do pp, se o psoe e o bng son capaces de entenderse, deixarán a corina porro sen alcaldía.

esta mesma situación se da no g7 das cidades galegas. todas sen maiorías absolutas e con posibilidades para o psoe e o bng de deixar fóra ao pp.

serán capaces?

e teño curiosidade por ver se se inclumple a primeira das promesas electorais. e non é outra que a do pp de non gobernar se non é o partido máis votado.

e procurando un pouco aquí está o exemplo: ponteareas.

bng: 3584 votos, 6 concelleiros

pp: 3319 votos, 6 concelleiros

ucpa: 2898 votos, 5 concelleiros

psdeg-psoe: 2353 votos, 4 concelleiros

por simple lóxica matemática, o pp podería gobernar co apoio da ucpa. se son capaces de chegar a ese acordo é lóxico que o faga. e comezarían a gobernar inclumplindo a primeira promesa electoral, que tanta importancia lle deron en campaña.

por outro lado, se cumplen a promesa, a desfeita é aínda maior en canto a perda de poder. o pp podería quedar sen ningunha cidade importante, sen dúas deputacións.

o pp perde forza no seu feudo de sempre. galiza xa non é unha gaivota xigante.

xa non existen as maiorías absolutas, polo que o pp perde forza gubernamental.

o bng segue á baixa, mais ten o consolo de entrar en goberno.

o psdeg-psoe pode estar satisfeito, a súa suba é contundente, máis non chega ao nivel que aínda mantén o pp.

a nivel de españa os dous partidos bipartidistas ven que as súas tácticas funcionan. o pp está por riba en votos, o psoe sube en gobernos. témome que a crispación irá en aumento e dende xa estamos en precampaña para as nacionais.

será aínda máis inaguantable!

el español de la historia?

2007-05-23T17:17:00.001+02:00

non deixan de sorprenderme os da televisión.

no canal de antena3 elixiron unha lista dos españois máis importantes. parece ser que foi a través dunha macro escuesta.

na televisión presentaron, creo, aos 50 primeiros, pero existe unha lista de 100.

gañou (ah, pero era un concurso?) el rei: juan carlos i.

podería pensar en cervantes (2ª), por escritor español máis importante e coñecido. en cristobal colón (3º), polo descubrimento de américa, que fixo de españa un imperio impresionante, se é que é español. en carlos i (de españa e v de alemania)(28º) porque foi o monarca do devandito imperio. en isabel la católica (11º)(e o fernando que tanto monta) por crear a españa que sufrimos...

eu que sei, podería pensar en picasso (8º) por revolucionar a pintura contemporánea, ou en garcía lorca (13º), por ser o que é a pesares da súa pronta desaparición, por dicir dúas persoas do século XX.

pero o rei? ou a raíña, que quedou en 4º posición? e os príncipes? demasiada presencia da familia real, dos presidentes do goberno da democracia, incluído o adolfo suárez (5º), que a pesares do tremendo respeto que se lle ten e da súa importancia, non hai tempo suficiente para 'ver' a súa obra.

nin sequera incluiría a franco (22º), a pesares que aínda queda moita da españa da que el creou.

e non se trata de admiracións, nin de personas con talento, ou con moitos seguidores. por iso non entendo nin este programa, nin a encuesta, nin a lista.

pero primeiro habería que definir que é españa. porque, que é españa? quen son os españois?

que pensaría unamuno (34º) de verse nesta lista? e rosalía de castro (58ª)? e a pasionaria vendo que ela non aparece pero si carrillo (46º)?

a única conclusión que podo extraer é que é un programa de televisión e, polo tanto, un absurdo.

e o peor de todo é que hai outro programa, na tve, que se supón que pagan todos os españois... e quen serán eles?

eleccións 2007 (iv)

2007-05-04T11:48:00.000+02:00

na procura de páxinas web e programas dos candidatos á alcaldía de vigo.

páxina de corina porro.

~~non está o programa electoral aínda, pero existe un apartado onde se poderá descargar~~. xa se pode descargar o programa electoral do pp de vigo.

a páxina www.ppdevigo.com apunta directamente á www.corinaxvigo.com

na páxina do pp de galicia pódese descargar o programa marco.

de manuel constantino ayala do partido humanista non atopei ningunha foto. a páxina web é a nivel de galiza. non aparece o programa electoral, ou eu polo menos non o atopei.

páxina de abel caballero.

pódese ler o seu programa político para vigo, aínda que dá a sensación de ser só unha parte.

na páxina do psdeg-psoe pódese descargar o programa marco.

de ramón ángel lareu da fpg non atopei ningunha foto. a páxina web da fpg de vigo contén o ideario político para as eleccións municipais.

na páxina web non aparece un programa marco, pero si aparece o que persigue a fronte popular galega.

páxina do centro democrático liberal de vigo, e o seu candidato josé manuel palacín.

na realidade trátase dun blog onde se van expresando en función do que vai ocorrendo. ~~non aparece un enlace a ningún programa. ou polo menos non o atopei~~. o programa pódese ver nesta páxina.

na páxina web do cdl tampouco aparece un programa marco. si aparece un apartado de comunicados nos que van expresando o seu ideario.

páxina de santi domínguez. tamén ten un blog.

na web do bng vigués pódese ler o modelo de cidade que propoñen para vigo.

na páxina do bng pódese descargar o programa marco.

páxina do ~~pg de vigo, e o~~ seu candidato manuel soto.

~~non atopo o programa~~ nin na web do pg de vigo nin na páxina do pg. o programa pódese ler na páxina de manoel soto.

~~non atopei~~ foto de maría luisa fernández de eu-iu.

non teñen unha páxina web adicada a vigo. só teñen un apartado da sede comarcal na páxina de esquerda unida.

~~non atopei ningún programa, nin adicado a vigo nin a galiza en global~~. enviáronme o programa electoral de vigo por correo electrónico en contestación a unha petición miña. existe un apartado das municipais 2007 ~~do que non funciona o vínculo~~ onde van contando os actos da campaña electoral.

weblog de vigo de esquerda, e o seu candidato francisco javier moreda.

non atopei o seu programa electoral.

se nalgún momento se me pasou algún programa electoral, só tedes que dicirmo para corrixilo.

existe unha wiki (lo prometido es deuda) na que se están escribindo as promesas electorais para despois poder comparar coa realidade despois dos votos. están tamén as promesas dos políticos de vigo.

eleccións 2007 (iii)

2007-05-03T19:06:00.000+02:00

antes das municipales haberá outras eleccións.

o próximo domingo haberá nov@ presidente/a da república francesa. todo apunta a sarkozy, pero xa se verá.

e eu pregunto, para cando un debate aquí como o televisado onte en francia?

eleccións 2007 (ii)

2007-05-03T18:33:00.000+02:00

segundo pon aquí estas son as persoas que procuran o meu voto:

partido popular (pp): corina porro martínez

partido humanista (ph): manuel constantino ayala méndez

partido dos socialistas de galicia - partido socialista obrero español (ps de g - psoe): abel ramón caballero álvarez

frente popular galega (fpg): ramón ángel lareu riveiro

centro democrático liberal (cdl): josé manuel palacín rodríguez

bloque nacionalista galego (bng): santiago xosé domínguez olveira

partido galeguista (pg): manuel soto ferreiro

esquerda unida - izquierda unida (eu-iu): maría luisa fernández rodríguez

vigo de esquerda: francisco javier moreda garcía

tentarei ir conseguindo os programas de todos, a ver se é posible...

eleccións 2007 (i)

2007-05-03T17:39:00.000+02:00

tomei a decisión de non votar.

e estou moi liberada.

non é unha decisión fácil, nin cómoda, nin pasota.

diría que é unha decisión dura:

ningún político me convence para obter o meu voto. señores e señoras polític@s, non están facendo ben o seu traballo. non traballan vostedes para o engorde do poder que ostentan, traballan vostedes para tod@s nós.

se traballaran para unha empresa estarían todos despedidos. aínda que moi seguramente estarían tan a gusto cobrando o paro, dos cartos que se supón que é para axudar á xente mentras non tiveran outro traballo.

a opción de votar en branco non me convence, pois ten repercusións electorais. e a de votar nulo tampouco, pois formaría parte da estatística que elixe. non quero nin formar parte dos números que votan.

e non é unha posición pasiva. ese día irei á mesa electoral. e activamente decidirei que non voto. non formarei parte desa hipocresía.

soños para contar

2007-04-16T16:51:00.000+02:00

agora deume por soñar.

lilith

2007-04-10T00:01:00.000+02:00

lilith. quen é? dimo.

por que?

é necesario, é urxente.

que ocorre?

non sabemos onde estamos.

judit e holofernes

2007-04-09T17:27:00.000+02:00

artemisia gentileschi, 1620

muller pintora que viviu da súa arte.

a orixe do mundo

2007-04-08T01:02:00.000+02:00

probando citas

2007-04-06T08:15:00.000+02:00

hoxe estou de proba.

citas automáticas e cambiantes.

poño un par delas nun ladiño. a ver canto duran aí, a ver se me gustan.

e aquí poño todas as que me gustaría pór se tivese espacio de sobra. aí van...

a do día:

actualidade:

tres ao chou:

o silencio:

a loucura:

o arte:

a liberdade:

oscar wilde:

séneca:

albert einstein:

friedrich nietzsche:

william shakespeare:

e un pensamento:

______________________________

fedellando, fedellando... pódese crear un 'citário' coas citas que se queira.
a miña selección (en probas):

o heroe

2007-04-03T21:22:00.000+02:00

o heroe. de manuel rivas.

de momento o único libro de teatro que escribiu.

personaxes (dramatis persoane):

arturo piñeiro: ex lexionario, alias robinson, alias caronte.

sigrás: alias morfeo.

lucía: costureira e cantante, compañeira de caronte.

medias vermellas.

o' oblicuo: interrogador.

alto: interrogador.

rocco: compañeiro de calabozo de caronte.

o barbeiro.

gloria: irmá de lucía.

anna: pintora.

lanzarote.

homes de sombra.

hei de recoñecer que comecei a ler esta obra pensando que non me ía gustar. e non é porque non me guste manolo rivas, se non porque parece que todo o mundo pode escribir teatro, e non ten nada que ver con escribir historias, aínda que se conten moi ben como é o caso.

pero teño que dicilo. gustoume. ten un pouco dese algo máis para que se poida interpretar tanto actoralmente como dende o público. está ben construída e ten ritmo, na obra completa e en cada unha das escenas.

aínda que eu tiña entendido que unha escena era unha parte na que ocorría unha acción cos mesmos personaxes. no momento no que entra outro personaxe, ou se vai algún dos que está, xa estamos noutra escena. sen embargo aquí unha escena é unha unidade, unha parte da obra, que non está dividida en actos, senón en 12 escenas, pero como hai dúas escenas quintas, en realidade son trece. por que se repite a escena quinta? eu creo, simplemente que foi un descoido e aparecen repetidas. non creo que sexa superstición para que non sexan trece escenas, non?

o heroe non é o que salva á humanidade, se non que é o que se salva a si mesmo. se pode, se ten valor. mais esta é unha historia dun heroe ou dun antiheroe? poida que sexa o mesmo.

historia claustrofóbica no réxime dictatorial franquista, moi do gusto de rivas que anda coas historias da guerra civil e coa dictadura na cabeza.

e falo de historia, porque no fondo quédaseme a sensación de ser unha historia dialogada. ou sexa, que fai o que sabe facer, que é contar historias e disfrázao de teatro nada máis porque falan os personaxes todo o tempo. e aínda así, non se resiste e narra acción nas acotacións.

resistíame a ler teatro de novelistas, pero a experiencia gustoume, así que xa teño máis aberto o abano de posibilidades.

unha cousa que me gustou da edición deste libro por xerais, é que os datos da estrea da obra por sarabela teatro (non teñen páxina web?) aparece ao final do libro. creo, sinceramente, que aí debería aparecer sempre.

primeiro a obra. despois quen a estrenou.

______=====______

non podo resistirme a facer unha mención especial ao personaxe de medias vermellas. a tola desta historia. eu mesma dentro do teatro.

contra quen?

2007-04-02T23:50:00.000+02:00

a polémica desatada polo militante vigués do bng pedro gómez-valadés fala da inercia e da intolerancia que hai dentro dos distintos partidos do bloque nacionalista.

están a discutir se pedro gómez-valadés pode pertencer ao bloque simplemente por ser membro da asociación galega de amizade con israel.

non vexo eu nas súas palabras nengún indicio de perigosidade. non vexo nas súas palabras a intolerancia do bloque vigués.

apúntase unha loita de grupos internos e este non é máis que un argumento de desestabilización. mal argumento para convencer á xente que o considera agora mesmo o terceiro partido de galiza.

sae o conflicto israelí-palestino a relucir. que hai que entender? que se pertence a unha asociación de amizade con israel, están en contra de palestina? como pode ser que bautizaran á asociación como imperialista?

recrimínanlle que non condene os actos do goberno israelí en contra dos dereitos humanos, e entón, como non condenan eles mesmos os atentados terroristas? como non condenan as actitudes de falta de libertade os gobernos árabes á súa poboación?

estás comigo ou contra min. é exactamente a mesma actitude que lle recriminan ao pp.

o conflicto entre israel e palestina (coa axuda doutros países 'árabes') é moi complicado como para posicionarse nun bando sen nengunha reserva. ser pro-palestino sen nengunha crítica é ter as miras moi pechadas e sectarias. as posicións de hamás, por por un exemplo tan só, non poden ser compartidas por ningún partido democrático do chamado mundo occidental. estase a defender unha dictadura relixiosa ante unha democracia que ten como língua oficial ao propio árabe. onde están as intolerancias? a resposta non é simple, pois o victimismo dos israelís xustifica actitudes incribles. os xudeus teñen razóns para desconfiar, demasiada historia levan no lombo.

dende aquí debería terse un debate aberto, onde as emocións non tapen a realidade, que é ben difícil e dura.

na agai hai militantes de tódolos partidos, por que só ocorre esta polémica no bng?.

e mentras tanto os outros partidos andan a frotarse as mans. o propio bloque faise a súa propia anticampaña, meténdose en fregados que nunca deberan producirse. liortas que non levan a ningures.

levarán a mesma argumentación ante militantes que simpaticen con outros países que teñan problemas cos dereitos humanos?

isto lévame a non dar o meu voto á única posibilidade real que tiña opcións para recibir o meu apoio. aínda que ao final non o expulsen dende o consello nacional, non podo darlle o meu voto a quen toma a decisión de botalo. e non estaría nunha asociación de amizade con israel. non é a miña simpatía a ningún bando do conflicto árabe-xudeu o que me move nesta decisión.

máis teatro

2007-03-29T09:57:00.000+02:00

esta é a semana do teatro. e o día 27 de marzo foi o día mundial do teatro.

déronse os premios de teatro maría casares.

ocasións para apuntar máis teatro no que afundir os ollos e desfrutar e descubrir.

o bambán

2007-03-29T09:17:00.000+02:00

en vieiros sae a noticia de que gañou o premio de teatro radiofónico do diario cultural a obra o bambán.

aí atopamos máis información. o autor chámase david rodríguez.

tamén di que se vai publicar un libro editado por xerais coas tres obras finalistas. trátase dun libro-cd. supoño eu que irán no cd as gravacións radiofónicas que se emitiron pola radio. creo que o mercarei. nese momento terei a información dos actores e da xente técnica que participou.

e di tamén que o segundo foi 1073 e o terceiro foi o elexido. pero esta é a clasificación do público. non se sabe se o xurado tamén o valorou así.

o que me deixou pampa foi enterarme tanto neste artigo de vieiros como no blog de brétemas que david rodríguez é o autor do funambulista coxo (que non é nin máis nin menos que o último empurre para comezar estas tolerías). un blog que leva parado dende agosto do 2005. agora xa se sabe porque estaba parado, pasouse ao papel.

mais vendo as visitas que está tendo estos días, supoño eu que terá que retomar as verbas tan ben postas dese maravilloso blog. eu agradeceríallo enormemente.

ánimo david! e noraboa.

intérprete?

2007-03-21T17:04:00.000+01:00

hoxe agasallan landras na voz de galicia. ademáis o que envíe unha foto da plantación do carballo pode optar a premio.

hoxe é o día da poesía. hai ata un manifesto que firma o mesmísimo fran alonso.

varias cousas pululan polo monte para que as mastique con calma, mais esváenseme das mans.

é a viaxe de touriño a brasil o que me dá voltas na cabeciña.

detrás desta foto hai unha persoa máis como mínimo. poida que haxa dúas, aínda que me parecería esaxerado.

e non é máis que un inútil intérprete inútil. ou debería selo. estas dúas persoas falan igual, ou moi parecido. con sotaques un pouco diferentes, pero poden entenderse sen problemas.

imaxinemos unha reunión de zapatero e uribe, ou chávez, ou calquera presidente de fala española. nesa imaxe non entra unha terceira persoa que traduza o que un lle di ao outro.

pregúntome por que nesta foto si hai un traductor detrás. será que non queren entenderse?

despois hai máis preguntas que saen pola culpa dos políticos.

unha delas é pola culpa do feijoo. dálle na caluga que é unha viaxe electoral. e si, pode selo. moi seguramente o é. pero o pp non pode dicir nada despois das viaxes descaradamente electoralistas que se dedicou fraga. non entro na polémica. o que digo é que andan todos a ver quen a fai maior ou a desculparse coa frase 'si, pero ti máis'.

xa pode un partido facer oposición de forma correcta, que se estivo no goberno sempre se lle pode contestar moi á galega 'e por que non o fixeches mentras gobernabas?'

uns non deberían escudarse nesa pregunta, e os outros non deberían facer oposición partidista.

xa está ben de políticas partidistas, política de ideas xa!

e nesta pregunta: un e outro critícanse, pero ningún fai ningún cambio na forma de recoller os votos da emigración. será que os dous están interesados en que se poidan manipular eses votos.

democracia mal entendida. moi mal entendida.

tamén anda ás voltas o bng co rexeitamento de israel. e que ocorre con palestina? e con arabia saudí? e co líbano?

parece que non queren os votos. parece que non hai alternativa posible. ao fin e ao cabo, todos son humanos, e todos teñen os mesmos defectos e caen nos mesmos erros e delitos.

e será que o ser humano é o mal?

terei que comezar por rexeitarme a min mesma? (de certa forma xa o fago cando rexeito aos demáis).

teatro radiofónico

2007-03-19T11:52:00.000+01:00

o diario cultural da radio galega organizou un premio de teatro radiofónico do que xa hai tres finalistas.

o bambán. o elexido, un conto de nadal. 1073. estas son as tres obras finalistas.

foron dramatizadas polo centro dramático galego e van ser emitidas en distintos programas da radio galega para obter un premio da audiencia.

para votar pódese enviar un mail a premiodiariocultural@crtvg.es no que se indique o título da obra xunto co nome da persoa que vota. tamén hai un teléfono pero non o sei agora mesmo.

~~de momento só escoitei dúas das obras. en canto escoite a que falta, votarei.~~

na web da radio galega pódense escoitar tódolos programas atrasados da programacón. tamén se pode escoitar en vivo e en directo a través de internet.

======Actualización 21-3-2007======

o bambán: dous amigos dentro dun coche. fóra chove. falan das súas cousas mentras fuman porros.
o elexido. un conto de nadal: un home é o elexido. dúas persoas protéxeno e coidáno. escapan. chaman á porta.
1073: o neno debuxa mortos. salta. dille o home á muller, e tamén ao neno. salta.

hai que escoitalas para saber realmente como son. están por orde de gustos. sen dúbida ningunha a que máis me gusta, a que mellor ritmo ten, a que conta a historia con mellor rumbo é o bambán. ese é o meu voto.

cal é o teu/voso voto?

carlos casares

2007-03-08T09:28:00.000+01:00

anda por aí unha iniciativa para facerlle unha homenaxe blogueira a carlos casares o día 9 de marzo, cinco anos despois da súa morte.

non está entre os libros que lin, así que a miña homenaxe será ir mercar un ou dous libros e lelos.

algún consello? algunha recomendación?

pd. unídevos e espallade a homenaxe.

muller traballadora 2

2007-03-08T08:03:00.000+01:00

hai un ano dicía isto.

penso exactamente igual. mentras siga existindo ese día, seguirei dicindo o mesmo.

corrixíndome (8-3-2007 18:50:12): hai un ano puña un enlace a un artigo de vieiros onde se explicaba a orixe deste día (de feito está no enlace do título de hoxe). mais leo na wikipedia que non é certo.

nunca se deixa de aprender.

os cárceres do esquenzo

2007-03-02T17:29:00.001+01:00

busquei unha muller autora teatral. e aquí está.

imma antónio. actriz, escritora e deseñadora. non sei se por esa orde.

os cárceres do esquenzo, publicada por xerais.

personaxes (por orde de aparición):

nicolás o ruso

xornalista

médico 1

médico 2

asra

bolseiro

voluntario

reporteiro

fotógrafo

doutor

doutora

axudante

a obra conta a entrevista a nicolás o ruso, un vello e admirado reporteiro de guerra, uns días antes da guerra de irak en 2003. nicolás o ruso vai facendo mención á apoclipse bíblica e vai falando dos catro xinetes. guerra, fame, peste (sida) e a morte das mortes. todo dende unha perspectiva onde nicolás o ruso non distingue as faces das persoas mesturándoas coa de si mesmo. son 8 escenas onde se van intercambiando o espazo da entrevista cos espazos de cada xinete da apocalipse en diferentes momentos da vida de nicolás o ruso.

unha obra interesante, boa de ler, aínda que para o meu gusto nótanse demasiado os recursos teatrais. as repeticións, as alusións a momentos pasados e futuros, o enganche entre as faces de cada persoa. como se estivera escribindo os recursos actorais no propio texto da obra. non sei se me explico.

sigo co teatro. hai teatro, hai vida, hai esperanza.

pornografía

2007-02-27T11:02:00.000+01:00

hoxe estou pecaminosa. hoxe son túa, e só túa.

quixera ser puta, pero non o consigo. gustaríame rodearte coas miñas pernas e engulirte co meu sexo húmido, bravo, esfameado.

achégome a ti e pouco a pouco, moi lenta, vou deixándote espido. percorro o teu pescozo cos meus dedos e baixo polas túas costas de vagar sentindo como se van estremecendo tódolos poros da túa pel. deleitome na observación do teu cu respingón e imaxino o sabor que debe ter a túa pel na que se adiviñan pequenas pingas de suor.

continúo o meu camiño polo interior do muslo que se encolle en pequenos lugares onde nota o tacto da miña palma da man dereita. sinto a túa respiración, cada vez máis excitada. túmbome no chan e bico os teus pes, saboreo os dedos un por un, con calma, con fame encollida.

agora subo ata o xeonllo da perna esquerda. por diante. debilítaseche e doblas a perna. case caes. e entón, poño as miñas mans en ti. están frías e un calafrío percorre e guía o meu camiño no teu corpo.

ergo todo o meu corpo e un ar denso intenso inunda o meu paladar cos efluvios do teu sexo impaciente. a boca ábreseme por instinto.

mareada non sei onde estou. sigo o meu camiño con dificultade. e chego ao ventre onde poño a miña cara. as túas mans queren aloumiñarme. pero non pode ser, non as deixo.

lenta, moi lenta, deixo que a miña língua xogue co pezón do teu peito acolledor. os meus ollos queren ver os teus. os catro están pechados.

os brazos rodéante e a miña boca ábrese para acariñar a túa língua nunha masaxe longa, húmida, intensa.

antes de que me toques, quero verte. entregado. quero oirte. excitado. quero ulirte. suoroso. quero saborearte. denso. quero tocarte. quente.

dou media volta. tiro as miñas roupas. nun ataque de timidez levo as mans ao pescozo e tapo os meus peitos cos brazos.

de costas, aquí estou.

sentidos

2007-02-22T17:31:00.000+01:00

mira o que che digo.

con que gusto interpreta a música.

oes? non? pon aquí a túa man.

::::---::::---::::

dame a min que é difícil escoller de cal prescindir. o tacto é imposible. o gusto vai co nariz. a cousa está entre ver e oír.

sen dúbida quédome co oído. é omnidireccional.

pena

2007-02-22T11:15:00.000+01:00

e aparte, para non mesturar.

quedamos antes en que, en última instancia, o tribunal supremo impuxo unha condena de 3 anos a de juana chaos por ameazas.

e a avt di que vai facer unha manifestación para protestar.

centrémonos só nesta manifestación.

realmente pensa que pode presionar ao goberno desta forma? realmente pensa que o goberno pode mudar unha resolución xudicial?

igual si o pensa.

espero que non lle de a ningún da avt por presentarse as eleccións. non sei se teñen claro iso da separación de poderes.

é unha pena.

o peor de todo é que ao mellor teñen razón.

pena

2007-02-22T10:45:00.000+01:00

iñaki de juana chaos.

hai uns días comentaba eu na sombriña betanceira sobre este energúmeno.

a aínda lle din unhas voltas.

foi condenado a máis de 3000 anos de prisión. pero non sei por que leis (onde non existe nin a pena de morte nin a condena perpétua), cumpliu pena de 18 anos. debe ser porque ao non existir prisión de por vida, existe (ou existía no momento da súa condena) unha pena máxima, que por boa conducta e outras exencións penais, quédase nos 18 anos.

de juana chaos debería estar libre entón polas penas de prisión e leis penais polos que se rixe este país.

é por isto polo que está en folga de fame, porque segundo os papeis, el debería estar fóra.

resulta que despois da súa condena a lei mudou, e agora as penas por terrorismo son maiores. e non conmutables por boa conducta e cousas destas.

por iso non queren que saia.

entón pois condénado de novo por amenazas. esta e esta.

en principio foi unha condena por 12 anos. e despois o tribunal supremo deixouno en 3.

a min paréceme un despropósito que se lle condene a 12 anos por amenaza, se por 25 asesinatos foron 18.

pero é que, na realidade, foron 3000 anos.

aínda así, 12 anos por amenazas paréceme moito. pero non é un terrorista reincidente? non é un terrorista que estaría disposto a entrar de novo no xogo de eta?

a cousa é complicada e por iso hai tanto movemento arredor de todo este asunto.

agora ben. isto é un asunto de xueces e tribunais, e aínda que o goberno pode decidir cando soltalo, a condena como tal e o seu cumplimento depende do sistema xudicial basicamente.

pero é un serio problema, porque se morre estaría morrendo por folga de fame un home condenado (agora mesmo) por ameazas.

personalmente a min impórtame ben pouco que morra porque non come. pois que coma! pero dende o punto de vista do estado, non é máis que unha vinganza provocada ademáis polas propias leis do estado, que xa mudaron pero que non se lle aplican a este preso por estar condenado antes.

escápaseme un pouco todo iso, por iso hai tantas palabras... seguramente non é máis que para intentar enterarme eu. conseguireino?

hai trato?

2007-02-21T15:58:00.000+01:00

négase ningún tipo de axuda de solidariedade europea para os danos do lume do verán.

volta o pesadelo do prestige con movementos marítimos incluídos.

as inundacións na galiza non 'son'.

vigo é unha cidade abandonada polas institucións. vigo é unha cidade que empuxa moito. realmente non sei se sería bó axudar a vigo, converteríase nun xigante impresionante.

e todos, claro, protestan e quéixanse do abandono.

e se nos deixades en paz? e se nos pomos dacordo e traballamos todos xuntos? e se parades de queixarvos e facedes todo o posible para que non volva ocorrer?

e por que?

2007-02-15T17:22:00.000+01:00

a ledicia percorre as miñas veas. con esforzo vou conseguindo comunicarme contigo, introducirme en ti, deixar que me penetres e me respires.

os pequenos charcos vanse polos surcos da pel e xa non manchan os nosos zapatos de longo camiñar.

sinto como es a miña forza para andar, o meu fin, o meu empuxe.

con esforzo, con moito esforzo, aprendo a parar o tempo.

facemos o amor pausadamente, a modiño... sinto como son o teu orgasmo.

por iso non entendo agora as túas palabras. verbas que me firen salvaxemente porque son reais coma pedras.

politiqueos

2007-02-09T11:07:00.000+01:00

por moito que intento non falar de política, as verbas veñen a min inevitablemente.

di otegui:

a esquerda abertxale propón a creación dunha autonomía dentro do estado español que inclúa o país basco e navarra. esta autonomía tería que ser votada en referendum polas poboacións do país basco e navarra. nesta nova autonomía poderíanse formar tódolos partidos políticos que defendesen tódalas ideas, incluída a independentista, e poderíanse levar a cabo tódalas accións posibles. está é unha proposta que é difícil que rexeite alguén. e é unha proposta que traería a paz.

e eu digo que é unha proposta moi interesante, que conta coa opinión da xente dos territorios nos que viven, no que se poden defender tódolos proxectos políticos. eu lanzaría un órdago: moi ben, fagamos ese referendum. tan só con iso, eta deixaría de matar.

aiii... aquí está o problema. é un plantexamento dunha proposta democrática para que deixe de haber unha ameaza antidemocrática. algo falla nesta idea tan bonita.

fagámolo ao revés. eta deixa as armas, disólvese, e despois facemos o referendum (a posibilidade de que a xente diga que non tamén existe, non sei se batasuna se deu conta disto).

e digo eu (outra vez). en catalunya (por pór un exemplo) existen tódalas opcións posibles, incluída a independentista, e a xente vota o que considera e lle da a gana. non será que a proposta que esixen xa existe?

deixen de matar ou de demonizar a quen non pensa coma vostedes!

fáganse políticos de verdade, con responsabilidade e debatan tódalas opcións posibles, a centralista tamén. pódese debatir, discutir con ideas que non se comparten. doutra forma non sería diálogo, non habería debate.

e aínda ando dándolle voltas ao nomeamento de fernández bermejo como ministro de xusticia sustituíndo a lópez aguilar. un fiscal que presenta a súa bandeira de esquerdas aínda cando reparte xusticia: eu son de esquerdas e actúo en consecuencia.

son as mesmas voltas que lle dou cando escoitei o outro día que ían debatir un xuez progresista e outro conservador.

que tipo de xusticia é esta que leva colores asociados?

o tal bermejo tamén defendeu unha maior participación do poder lexislativo no poder xudicial. e isto é ser progresista?

non quero pecar de inxenuidade, pero non eran independientes os tres poderes?

politiqueos, maniqueos e irresponsables.

e unha última. aznar dicindo que non sabía que non había armamento de destrucción masiva. pois se non se sabía, por que non traballar coa onu no canto de embarcarse nunha misión (imposible) co país con máis poder do mundo? ah!, xa me contestei.

rectifico. merda de políticos que andan (mal)xogando coas nosas vidas.

a mis 95 años

2007-02-06T19:02:00.000+01:00

a través de la bruja violeta descubro o blog de maría amelia.

impresionante!

o blog da ciber avoa máis vella do mundo, e atópase en muxía. gracias tamén ao seu neto, que por cutre agora ten que atender un blog cun movemento máis alá do imaxinado (moi seguramente, penso eu).

como xa fixera co blog dos pelachos, incluireina directamente nos meus enlaces. e a la bruja violeta tamén, en agradecemento.

paréceme a min que me farei unha adicta das aventuras da avoa blogueira de muxía.

diferenzas

2007-01-31T13:21:00.000+01:00

na páxina de worldmapper pódense ver múltiples mapas coma o que se ve aquí á esquerda. este mapa mostra as áreas de cada país.

en cada mapa móstranse as diferenzas en múltiples aspectos facendo que se mostren máis inflados aqueles países que máis teñen de cada cousa.

por exemplo, no mapa da dereita móstrase a poboación de cada país.

dende este enlace pódense ir vendo tódolos mapas que hai nesta web escollendo as opcións previous map e next map.

toda unha declaración de intencións visual. unha maneira de por o mundo no seu sitio.

teño que dicir que a viaxe resulta un poco deprimente, aínda que unha se alegra de estar na parte máis inflada do planeta (todo hai que dicilo). ás veces penso que é un insulto para o 99% da humanidade queixarse por carecer dalgunha cousa. non ten sentido deprimirse cando se está na parte privilexiada. que se faría entón estando na outra face?

con todos los acentos

2007-01-10T12:14:00.000+01:00

en tve na 2 poñen un programa os domingos que se chama 'con todos los acentos'

é un programa moi interesante que fan os inmigrantes en españa sobre os propios inmigrantes. contan tódolos problemas aos que se enfrentan, cos que se atopan, contan as solucións a eses problemas... un programa ben interesante.

o que me chama a atención (ou non tanto) é que o título non se corresponde con tódolos sotaques das distintas partes de españa.

ou sexa, hai un programa no que se pode escoitar o español con sotaque ecuatoriano, arxentino, magrebí, chino, chileno, búlgaro, venezolano, arxelino... e tódalas múltiples variantes que poidan existir. isto está moi ben.

mais non existe ningún programa a nivel nacional onde se escoiten as distintas formas de falar o español dentro da propia españa, salvando as propias conexións dentro de cada comunidade.

como nos imos coñecer entón? como poderemos comprender ao que temos ao lado?

esta é a españa das comunidades ailladas. parece centralismo, mais non o é. e se o é está moi mal feito. quero dicir que para que os españois se sintan españois, teñen que sentirse cataláns, andaluces, madrileños, aragoneses, cántabros... ao mesmo tempo. esa sería a españa de todos, á que compartiríamos. unha país de todos e para todos, un país con múltiples falas, con múltiples formas de vivir, un país diverso, grande. grande pero non único. e sobre todo libre. libre porque cada un podería sentirse español dende a súa posición, dende a súa perspectiva.

o que temos é unha pobreza inmensa, triste, imbécil.

concursando

2007-01-10T11:59:00.000+01:00

apunteime en 20minutos no concurso de blogs.

non sei por que. non teño intención de ganar, tan só de participar, de que chegue alguén por casualidade a través dese concurso.

aquí estou. se queres vótame, se non queres, non me votes...

eliana en ardentía ou bernardo destemplado

2007-01-09T17:48:00.000+01:00

eliana en ardentía ou bernardo destemplado

roberto salgueiro gonzález

premio álvaro cunqueiro de teatro 2000

aparece na adicatoria: para mari, helena e maría, patria firme do meu corazón.

personaxes:

eliana: filla dos rucellai

bernardo: fillo dos terzi ('estudioso do tratado de amor cortés de aldiano de lúpula')

rosalía: xardineira de verona

vella: dona das verzas que pisa bernardo no seu ardor amoroso, con sacha en man.

paréceme que está moi ben escrita, procurando a típica obra de enredos e enganos todo ese tipo de teatro "romántico"

sen embargo, non me conta nada.

está ben para pasar un bó rato, divertida, con ritmo. con algunha referencia parateatral (como lles gusta escribir de teatro no teatro aos teatreiros!).

eliana pretende coa axuda de rosalía facer do seu o mellor xardín de verona para que bernardo se fixe nela. quere aprender a falar cos textos clásicos que lle recomende rosalía. ao mesmo tempo a vella está en contra de bernardo porque lle destroza as súas verzas cando vai procurar os seus amores.

unha traxicomedia ao estilo do século de ouro.

eliana en ardentía ou bernardo destemplado

2007-01-05T12:55:00.000+01:00

e agora comezo unha nova.

eliana en ardentía ou bernardo destemplado. de roberto salgueiro gonzález.

foi premio álvaro cunqueiro de teatro do ano 2000.

para comezar unha mala sorpresa, non ten a lista de personaxes. cousa que me chama a atención cando precisamente dende xerais se lle dá importancia a que os libros posúan índice. neste libro, nin índice (que igual non ten sentido) pero tampouco aparece o reparto da obra, cousa imprescindible en teatro. e non será que xerais só pensa en narrativa? para publicar teatro hai que pensar en teatro, non si?

así que haberá que ler a obra antes de saber con que personaxes conta.

eu supoño que polo menos haberá unha eliana e un bernardo, mais xa veremos...

bailadela da morte ditosa

2007-01-01T19:45:00.000+01:00

comezando a ler.

obra que tivo o premio abrente alá polo ano 1980.

leva por subtítulo 'sete baileretadas de amor e unha de morte'. e adicatoria 'a tódolos que aínda saben facer da morte afirmación de liberdade'.

personaxes:

prólogo
(para voz e cantiga)
voces no escuro

baileretada de amor primeira.
'de fartos e adoecidos'
unha muller, un home

baileretada de amor segunda.
'de vellos e aparvados'
o vello, a parva

baileretada de amor terceira.
'de sós e desconfortados'
a muller núa

baileretada de amor cuarta.
'de tolos e endiañados'
outra muller, outro home

baileretada de amor quinta.
'de cansos e benfadados'
o fogueteiro, o rapaz

baileretada de amor sexta.
'de paifocos e lisgairos'
o paisano, a moza, o mozo, a engadañada

baileretada de amor derradeira.
'de morte'
a morte, a pega, a engadañada

epílogo
os actores

pois resulta que antes do prólogo aparece un texto, moi lírico. e o prólogo tamén o é.

e comezamos pola baileretada de amor derradeira. 'de morte'. (punto primeiro).

aínda non ben se comezou a ler e xa tivemos unhas cantas sorpresas. promete esta obra. prométense imaxes evocadoras, personaxes fóra do mundo, poesía en teatro...

a ver que nos depara o roberto vidal bolaño. dame a min que desfrutarei moito neste percorrido de búsqueda do teatro en galego, que parece que existe. e vaia se existe!!!

________________________________________________-

5-1-2007

grande obra. moi grande.

non sei por que me ven á cabeza garcía lorca. e venme tamén seis personaxes en busca de autor.

a morte ditosa, xa non é ditosa e polo tanto morre. pero resulta que foi unha morte ditosa (ou non?) eu vexo paradoxa. aí hai algo, non sei que, pero haino.

e despois a propia obra de teatro morre. e aparecen os actores, as actrices. parateatro. unha escena que se inventou a principios de século, pero que aínda non chegou ao grande público. que atrasad@s que vamos con respecto ao arte!

aínda non sei que foi o que me contou, para iso habería que estudiala máis a fondo, pero non significa outra cousa que é teatro de verdade.

ou sexa, que é teatro?

o teatro non é algo para ler, é para representar, e hai que lelo con esa mirada. volverei a ela máis adiante.

unha visión da morte moi á galega, eu penso. chea de tolemia, tristura, miseria... non está a morte dunha boa vida, o final digno dunha vida digna, non, non está. é a morte dos esquecidos, dos tolos, dos cansos, dos fracasados...

bailadela da morte ditosa

2006-12-31T18:17:00.000+01:00

acabo de migrar á nova versión do blogger. levoume o meu tempo volver a ter o blog como eu quería. se o sei non me cambio. pero xa está feito e é posible que me vaia mellor así.

comezo a utilizar etiquetas, e para inauguralas comezo coa intención, xa para o novo ano, de ler a obra de teatro bailadela da morte ditosa de roberto vidal bolaño.

procurando na editorial (sotelo blanco) algo non marcha ben cando aparece na sección de narrativa e ensaio.

só unha ollada á obra do autor xa nos indica que hai teatro, e moito. xa teño para unha boa tempada.

nova vida.

2006-12-22T13:22:00.000+01:00

ás veces é necesario recomenzar. darlle ao botón de apagar e empezar unha nova vida.

levo un tempo pensando en crear un tema no monte onde centrarme nunha tolería.

e esa tolería vai ser o teatro. o teatro galego. existe?

aínda non sei se será teatro en galego, ou será sen o en. irei creando a categoría para que estea todo xuntiño.

o teatro é outra forma de vida. non é vida, pero si.

tamén hai algún tema pendiente como procurar os diccionarios web de linguas lusas, para que estean todos xuntiños tamén.

un, dous... reset!...

descubrimentos...

2006-12-22T12:40:00.000+01:00

máis descubrimentos de novas especies de vida na terra...

parece que, de súpeto, déronse conta de que había que coñecer este mundo antes de comezar a visitar outros. pero resulta que o estamos coñecendo para poder destruilo máis a gusto, e pornos a talar como descosidos.

isto non fai outra cousa que provocar o tan temido cambio climático.

xa se notan cambios na corrente do atlántico norte. esta corrente é a que regula as temperaturas en todo o planeta. resulta que co aumento das temperaturas en todo o planeta, a auga do polo ártico vaise derretindo. esta auga doce fai que reduza a velocidade da corrente do atlántico norte, provocando un cambio na regularización das temperaturas a nivel planetario. desta forma as temperaturas caerían bruscamente entrando nunha era glacial. o aumento de temperaturas provoca unha caída das temperaturas.

agora mesmo non hai neve en toda europa. é o primeiro nadal 'negro' dende 1973. dende esa data as temperaturas non eran tan altas. e parece que é un cambio radical de temperatura.

e eu pregúntome. cambia o clima e por iso cambian as correntes ou ao revés? por que agora é un cambio radical e en 1973 non o foi? tampouco son tantos anos, ninguén se atrevería a por unha época de 43 anos de duración.

non sei ata que punto estamos a ser tremendistas. o propio planeta deféndese ante o noso 'ataque'. como nos poñamos chulos, era glacial e punto. se somos nós os que provocamos o cambio, por que non facemos nada para non provocalo? precisamente seremos nós os perxudicados.

falan deste proceso para o ano 2040, chegaremos a velo? ata parece emocionante vivir un feito histórico tan planetario

_________

nota: é difícil transmitir a retranca tan só coa palabra escrita.

realidade

2006-11-29T16:57:00.000+01:00

fronte ao mar descanso toda a noite.

o ir e vir da auga axúdame a durmir, a ordear os pensamentos, a vivir comigo.

a lúa refléxase ao lonxe. como se se tratase de dúas lúas. dúas faces da mesma realidade-ficción que conviven no mesmo plano.

unha é a que vemos, a que nos gusta, a que lles gusta aos demáis tamén.

a outra é a que escondemos, a que evitamos. a deformidade que ninguén quere ver.

e non se trata de asumir, trátase de vivir e convivir coas dúas partes.

o feo, o malo, o deforme que vemos, pero non queremos, está en nós. en cada un de nós.

só así é posible crer, e querer un mundo novo e mellor.

a única forma de poder querer aos demáis é quererse a unha mesma.

toda a noite fronte ao mar, descanso.